حرف‌های گنده‌گنده، اقتصاد داغون و آخوندایی که کم آوردن
باز هم همون روتین همیشگی و بازی با کلماتی که اقشار قدرت راه انداختن. خبر اومده که مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، تو آتن نشسته و گفته جمهوری اسلامی تمام فرصتهای طلایی واسه توافق هستهای رو یکی پس از دیگری سوزونده. خب مردم، تعجبی داره؟ معلومه که نه! اینا سال‌هاست با همین بازی‌های موش و گربه، کشور رو کشوندن لب پرتگاه.
خط قرمزهایی که جابه‌جا نمی‌شه
روبیو خیلی صریح گفته تا وقتی ترامپ رئیس‌جمهوره، خط قرمز اونا هم سرجاشه: ایران نباید هیچ‌وقت به سلاح هستهای برسه. اونم با همون ژست دیپلماتیک توضیح داده که نقشه عمامه‌دارها این بوده که با انبار کردن موشک و پهپاد، دنیا رو تهدید کنن و بعد با خیال راحت بمب بسازن. ولی ترامپ این بساط رو به هم ریخته و توان نظامی اینا رو زمین‌گیر کرده. این وسط کی له می‌شه؟ باز هم مردم ایران که باید تاوان این سیاست‌های ویرانگر رو بدن.
تنگه هرمزی که دیگه دستشون نیست
بخش جالب ماجرا اونجاییه که روبیو گفت حکومت دیگه کنترل تنگه هرمز رو هم از دست داده! به گزارش ایران اینترنشنال، اقتصاد ایران تو «سقوط آزاد» عجیبیه و نفت هم عملاً رو زمین مونده. وزارت خزانه‌داری آمریکا گفته از ۲۵ اوت (۳ شهریور) حتی یک بشکه نفت هم فروخته نشده. تازه رویترز هم خبر داده که با وجود این وضعیت وخیم اقتصادی، تهران همین ماه‌های اخیر ۲۰۰ میلیون دلار پول برای حزب‌الله لبنان فرستاده تا نیابتی‌هاشون بی‌نصیب نمونن.
این یعنی چی؟ یعنی آخوندای مفت‌خور و دار و دسته‌اشون هنوز هم دارن تهِ سفره این ملت رو جارو می‌کنن تا خرج جنگ و آشوب تو منطقه کنن. تو شرایطی که مردم تو تورم دست‌وپا می‌زنن و حتی نگران اینن که مدارس تو جنگ بشن سپر انسانی، اینا دارن دلارهای نفت رو به این و اون می‌بخشن. ولی با این ماشین کشتار و سرکوب، تا ابد نمی‌شه حکومت کرد. این حکومت یک روز می‌افتد و مردم می‌مانند.
پرسش و پاسخ
مارکو روبیو درباره برنامه هستهای ایران چه گفت؟
او اعلام کرد که تهران فرصتهای متعدد برای توافق با آمریکا را از دست داده و واشینگتن اجازه نخواهد داد ایران به سلاح هستهای دست پیدا کند.
وضعیت اقتصادی ایران از دیدگاه وزیر خارجه آمریکا چگونه توصیف شده است؟
او گفت اقتصاد ایران در وضعیت سقوط آزاد قرار دارد و حکومت کنترل تنگه هرمز را از دست داده است.
منابع این خبر
- بی‌بی‌سی فارسی (۱۵ مهر ۱۴۰۵)
- ایران اینترنشنال (۱۵ مهر ۱۴۰۵)
واقعیت‌های این خبر از منابع بالا گرفته شده؛ لحن و نظر از نویسنده است.