سیوشش گلوله جنگی برای چند بوق شادی؛ ماشین کشتار باز هم قربانی گرفت
خبر کوتاهه اما سنگین: سیوشش گلوله جنگی، فقط به جرم چند تا بوق شادی! داداش نگاه کن… این حکومتی که اسم خودش رو گذاشته حافظ امنیت، تو روز روشن یا تاریکی شب، فرق نمیکنه؛ ماشین کشتارش راه میافته تا هر صدایی رو خفه کنه. به گزارش ایران اینترنشنال، شامگاه ۹ اسفند، همزمان با شادی مردم از خبر مرگ علی خامنهای، دو برادر ۱۵ و ۱۹ ساله تو فردیس کرج هدف گلوله مأموران قرار گرفتن و پرپر شدن.
۳۶ گلوله برای ماشین خانواده
قصه از این قراره که پدر خانواده همراه دو فرزندش و چند نفر دیگه با ماشین از مهرشهر به سمت فردیس میرفتن. خیابانها پر از بوق شادی مردم بود. سرنشینان این ماشین هم فقط بوق زدن. همین! مأموران انتظامی هم به جای امنیت، افتادن دنبالشون. یه تعقیب و گریز هفت دقیقهای راه انداختن و ۳۶ گلوله جنگی خالی کردن روی سر و ته این ماشین بیگناه.
گلوله اول نشست به قلب احمدرضای ۱۵ ساله، و گلوله بعدی به پهلوی امیرحسین ۱۹ ساله. پدر بیچاره میخواسته بچهها رو برسونه بیمارستان شهدای سلامت، ولی این مأموران سنگدل حتی اجازه ندادن و بردنشون درمانگاه رسالت که هیچ امکاناتی نداشته. تازه بعدشم خانواده رو زدن و پیکرها رو چهار روز گروگان گرفتن تا بالاخره تو یه گورستان دورافتاده دفنشون کنن.
این چه امنیتیه؟ امنیت کی؟
این چه وضعیه آخه؟ یعنی یه بوق ساده تو خیابان شده جرم نابخشودنی؟ این دستگاه سرکوب حتی نمیذاره مردم واسه رفتن این جانیان خوشحال باشن. تا یه حرکتی میشه، ماشین اعدام و کشتارشون رو راه میندازن تا خون جوان این مملکت رو بریزن. فکر کردن با این تیراندازیها و این تهدیدها میتونن جلو خشم مردم رو بگیرن؟ نخیر!
مهم نیست چقدر فشار بیارن، خانوادهها رو زیر منگنه بذارن یا پیکرها رو پنهانی خاک کنن. زخم این جنایتها روی تن این سرزمین میمونه. این حکومت یک روز میافتد و مردم میمانند.
پرسش و پاسخ
این حادثه در چه تاریخی و کجا رخ داد؟
این فاجعه در شامگاه ۹ اسفند در فردیس کرج اتفاق افتاد.
چرا ماموران به سوی خودروی خانواده فیضی تیراندازی کردند؟
به گفته منابع مطلع، انگیزه ماموران تنها ابراز شادی سرنشینان خودرو با بوق زدن در خیابانها بوده است.
پیکر جانباختگان چه زمانی و کجا به خاک سپرده شد؟
پس از چهار روز خودداری نهادهای امنیتی از تحویل پیکرها، در نهایت آنها با فشار در آرامستان بهشت علی دفن شدند.
منابع این خبر
- ایران اینترنشنال (۱۶ مهر ۱۴۰۵)
واقعیتهای این خبر از منابع بالا گرفته شده؛ لحن و نظر از نویسنده است.