چهارشنبه ۶ آبان ۱۴۰۵ · ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ آزادی · اندیشه · روشنگری

اندیشکده یارمحمودیخبر و تحلیل بی‌سانسور ایران

اعدام و زندان

پخش کردن ۲۰۰ زندانی قزل‌حصار؛ ترفند تازه برای بی‌صدا دار زدن

نوشته ۲ دقیقه خواندن

خبر از قزل‌حصار کرج می‌آد؛ جایی که سال‌هاست مرکز اصلی دار زدن آدم‌ها تو ایرانه. به گزارش ایران اینترنشنال، مسئولان زندان روز ۲۷ مهر به محکومان اعدام واحد دو گفتن دستور اومده همه‌تون که اهل شهرستانید باید منتقل بشید به زندان‌های شهر خودتون. حرف سر انتقال بیش از ۲۰۰ نفره که حکم اعدام قطعی روی پرونده‌شون نشسته.

اما پشت این انتقال‌های زوری چیه؟ چرا درست همین حالا یادشون افتاده این بندگان خدا رو بفرستن شهر خودشون؟ محمود امیری مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، دست این حقه رو رو کرده: شکستن اتحاد و مقاومت بچه‌های زندان و دار زدن بی‌سر‌و‌صدا تو سکوت خبری.

وحشت از مشت‌های گره‌کرده قزل‌حصار

دستگاه سرکوب خوب یادشه که این واحد دو بار چطور چوبه‌دار رو شکست. تیر ماه امسال وقتی شش نفر رو بردن انفرادی برای طناب، بچه‌های واحد دو ۱۷ روز اعتصاب غذا کردن، ویدیو فرستادن بیرون، خبرش دنیا رو تکون داد و طناب رو عقب نشوند. مهر پارسال هم بیشتر از ۱۵۰۰ نفر لب‌هاشون رو دوختن و با تجمع خانواده‌ها جلو مجلس، جلو کشته شدن‌ها رو گرفتن.

حالا عمامه‌دارها و دادگاه‌های فرمایشی‌شون که از اعتصاب‌های هفتگی و اتحاد زندانی‌ها عاصی شدن، می‌خوان جمعیت رو خرد کنن. وقتی ۲۰۰ نفر رو پخش کنی تو ده‌ها زندان پرت‌افتاده شهرستانی که به گزارش منابع مطلع پر از دوربینه، گوشی ردوبدل نمی‌شه و زندانی صدایش به هیچ‌جا نمی‌رسه، دیگه نه اعتصاب جمعی شکل می‌گیره و نه خبری به رسانه‌ها درز می‌کنه.

این وسط نباید یادمون بره پرونده‌های این بچه‌ها چطور بسته شده. مأمور امنیتی و مبارزه با مواد مخدر برای گرفتن «حق کشف» بیشتر یا ارتقای درجه، اتهام رو باد می‌کنه، اعتراف اجباری می‌گیره، وکیل تعیینی هم در کار نیست. بعد هم آمار سرسام‌آور: دست‌کم ۲۰۰۳ اعدام تو یک سال، یعنی ۲۹ درصد افزایش؛ و استان البرز با ۱۲۳ اعدام که ۹۱ تاش فقط تو قزل‌حصار بوده.

حالا وظیفه ما چیه؟

یعنی چی؟ یعنی اینکه سیستم خوب فهمیده تنهایی زندانی یعنی مرگ، و اتحادش یعنی زنده موندن. حالا می‌خواد این طناب اتحاد رو پاره کنه تا طناب‌های دارشون روی پا بمونه. خانواده‌ها رو هم با تهدید ساکت می‌کنن تا صدایی از کسی بلند نشه.

حالا چی کار می‌شه کرد؟ تنها پادزهر این نقشه کثیف، نذاشتن برای خاک خوردن نام‌هاست. خانواده‌های این محکومان باید بدونن سکوت یعنی تایید چوبه‌دار؛ دادخواهی علنی و فریاد زدن اسم‌ها تو شبکه‌های اجتماعی، پیگیری نهادهای بین‌المللی برای بستن چرخه اعدام‌های مواد مخدر، و تبدیل سه‌شنبه‌های نه به اعدام به یک موج سراسری در کف خیابون و دانشگاه‌ها.

این جماعت می‌خوان تو پستو جنایت کنن چون از انعکاس ترورهاشون تو دنیا وحشت دارن. این دیوار سکوت باید خراب بشه؛ این حکومت رفتنیه، اتحاد مردم می‌مونه و ما فردای آزادی همه این دست‌اندرکاران جنایت رو پای میز محاکمه عادلانه می‌بینیم.

پرسش و پاسخ

علت اصلی اصرار مسئولان برای انتقال محکومان به اعدام قزل‌حصار چیست؟

سازمان حقوق بشر ایران اعلام کرده هدف اصلی، شکستن مقاومت و اتحاد جمعی زندانیان واحد دو، قطع ارتباط آن‌ها با بیرون، و اجرای بی‌سر‌وصدای احکام اعدام در زندان‌های کوچک‌تر شهرستانی است.

آمار اعدام‌ها در سال گذشته چه میزان بوده است؟

طبق گزارش مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، بین ۱۸ مهر ۱۴۰۴ تا ۱۶ مهر ۱۴۰۵ دست‌کم ۲۰۰۳ نفر در ایران اعدام شده‌اند که بیش از ۳۶ درصد آن‌ها مربوط به پرونده‌های مواد مخدر بوده است.

منابع این خبر

واقعیت‌های این خبر از منابع بالا گرفته شده؛ لحن و نظر از نویسنده است.

بیشتر درباره اعدام و زندان

همه خبرهای این موضوع

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود و نشانی IP شما ذخیره نمی‌شود. دیدگاه‌ها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند. حریم خصوصی