بالگرد ارتش افتاد وسط میدون ترهبار درچه؛ دو تا غرفهدار کشته شدن
خبر کوتاهه اما سنگین: صبح سهشنبه پنجم اسفند، یه بالگرد ارتش افتاد وسط میدون میوه و ترهبار درچه، تو شهرستان خمینیشهر اصفهان.
چهار نفر کشته شدن. خلبان، کمکخلبان، و دو تا غرفهدار.
دو تا آدمی که صبح زود اومده بودن سر کار. میوه بچینن، جعبه جابه‌جا کنن، یه لقمه نون واسه زن و بچه‌شون در بیارن. از آسمون براشون آهن و آتیش بارید.
به گزارش ایران اینترنشنال، رئیس آتش‌نشانی خمینیشهر تعداد کشته‌ها رو تأیید کرده. مدیرکل مدیریت بحران استانداری اصفهان هم گفته بالگرد «به دلیل نقص فنی» وسط پرواز دچار حادثه شده.
«نقص فنی»؛ جوابی که همیشه آماده‌ست
نقص فنی. همین دو کلمه، و پرونده بسته شد.
هر بار یه هواپیما می‌افته، یه بالگرد می‌افته، یه قطار از ریل در می‌ره، همین دو کلمه رو می‌گن و می‌رن. انگار نقص فنی یه بلای آسمونیه که کسی مسئولش نیست.
نقص فنی از کجا میاد؟ از ناوگانی که عمرش از عمر خلبانش بیشتره. از قطعه‌ای که نیست و با وصله‌پینه جاش رو پر می‌کنن. از تعمیری که باید می‌شد و بودجه‌اش جای دیگه خرج شد.
همین پنج روز قبل، طبق گزارش‌ها، یه هواپیمای نیروی هوایی تو یه پرواز آموزشی تو استان همدان سقوط کرد و یکی از دو خلبانش کشته شد. دو تا سقوط تو کمتر از یه هفته. این دیگه اتفاق نیست، وضعیته.
اینا حتی به خودشون هم رحم نمی‌کنن؛ این رو قبلاً هم نوشتم. حکومتی که بالگرد رئیس‌جمهور خودش رو نتونست سالم به مقصد برسونه، معلومه سرباز و خلبان معمولی رو با چی می‌فرسته هوا.
پولش کجا رفت؟
سؤال اصلی اینه. این مملکت پول نداره؟ داره. نفت داره، گاز داره. ولی دهه‌هاست اولویت این حکومت یه چیز دیگه‌ست: موشک واسه تهدید، پول واسه گروه‌های نیابتی تو کشورهای دیگه، بودجه واسه دستگاه سرکوب و تبلیغات.
تحریم؟ آره، قطعه سخت گیر میاد. ولی تحریم بلای طبیعی نیست. نتیجه مستقیم سیاست همین آدم‌هاست. خودشون مملکت رو کشوندن زیر تحریم، خودشون هم حاضر نیستن بهاش رو بدن. بهاش رو خلبان جوون می‌ده و غرفهدار میدون ترهبار.
همین روزها دارن تو تنگه هرمز مانور می‌دن و از غرق‌کردن ناو حرف می‌زنن. بعد یه بالگردشون تو یه پرواز معمولی، بدون اینکه کسی بهش شلیک کرده باشه، می‌افته رو سر مردم.
این «اقتدار»ی که ازش دم می‌زنن همینه: یه دکور پر زرق و برق جلوی دوربین، و پشتش آهن‌پاره.
کی جواب می‌ده؟
چرا مسیر پرواز از بالای یه بازار شلوغ می‌گذشت؟ این بالگرد آخرین بار کی بازرسی شده بود؟ کی برگه پروازش رو امضا کرد؟ خانواده اون دو تا غرفهدار از کی باید بپرسن؟
جواب رو از الان می‌دونیم: هیچ‌کس!
یه هیئت تشکیل می‌شه، یه بیانیه می‌دن، یه تسلیت می‌گن و تا سقوط بعدی همه‌چی فراموش می‌شه. نه استعفایی، نه محاکمه‌ای، نه حتی یه عذرخواهی درست.
اسم اون دو تا غرفهدار رو هنوز نمی‌دونیم. ولی قصه‌شون رو می‌دونیم، چون قصه همه ماست: صبح می‌ری سر کار که نون در بیاری و بی‌کفایتی یه مشت آدم که هیچ‌وقت جواب پس نمی‌دن، از آسمون می‌افته رو سرت.
تو این مملکت مردم همیشه قربانی‌ان؛ چه تو خیابون با گلوله، چه تو میدون ترهبار با یه بالگرد فرسوده. تا وقتی اینا سر کارن، همینه.
پرسش و پاسخ
بالگرد ارتش کجا و چه زمانی سقوط کرد؟
صبح سهشنبه ۵ اسفند ۱۴۰۴ (۲۴ فوریه ۲۰۲۶) در محدوده میدان میوه و ترهبار شهر درچه در شهرستان خمینیشهر استان اصفهان.
این حادثه چند کشته داشت؟
چهار نفر جان باختند: خلبان، کمکخلبان و دو غرفهدار میدان میوه و ترهبار.
علت سقوط چه اعلام شد؟
مدیرکل مدیریت بحران استانداری اصفهان علت حادثه را نقص فنی هنگام پرواز اعلام کرد. گزارش مستقلی درباره علت منتشر نشده است.
منابع این خبر
- ایران اینترنشنال (۵ اسفند ۱۴۰۴)
واقعیت‌های این خبر از منابع بالا گرفته شده؛ لحن و نظر از نویسنده است.