این صفحه یاد ۲۳ تن از کسانی را نگه می‌دارد که در رباط‌کریم، در استان تهران، کشته شدند. در فهرست رباط‌کریم تنها یک سرنوشت ثبت شده است: همه‌ی این ۲۳ نفر در اعتراضات کشته شده‌اند. هیچ اعدامی، هیچ مرگی در بازداشت در این صفحه نیامده؛ این شهر کشته‌هایش را در خیابان داد. و بیشتر آنان در یک سال: ۲۰ نفر از این ۲۳ نفر به سال ۱۳۹۸ تعلق دارند.
آبان ۱۳۹۸ و پس از آن
برای ۲۰ نامی که به سال ۱۳۹۸ برمی‌گردند، منابع ما روز دقیق مرگ را ثبت نکرده‌اند؛ تنها سال در دست است. سه نام دیگر تاریخ روشن دارند: یک نفر در ۱ مهر ۱۴۰۱ کشته شد، یک نفر در ۱۸ دی ۱۴۰۴ و یک نفر در ۱۹ دی ۱۴۰۴. یعنی رباط‌کریم در این فهرست، شهری است که یک بار در ۱۳۹۸ داغ بزرگ دید و پس از آن، در هر خیزش، باز نامی به این صفحه افزوده شد.
کسانی که سنشان را می‌دانیم، از ۱۷ تا ۳۰ سال داشتند و میانه‌ی سن‌ها ۲۳ سال است. از این میان، هیچ‌کس به سی‌ویک سالگی نرسید. این صفحه، صفحه‌ی جوانان است. یک نفر از این ۲۳ نفر زیر ۱۸ سال بوده است؛ کودکی که پایین‌تر درباره‌اش می‌خوانید. در این فهرست زنی ثبت نشده که منبعی زن بودنش را تصریح کرده باشد.
ابوالفضل جاهدی
ابوالفضل جاهدی ۱۷ ساله بود، اهل سنقر، و در رباط‌کریم زندگی می‌کرد. منبع می‌نویسد: «او از حدود ۱۵ سالگی کار می‌کرد.» مدتی شاگرد مکانیک بود و «شب‌ها تراکت پخش می‌کرد و در تالارهای پذیرایی به‌عنوان گارسون کار می‌کرد». در روزهایی که پول کرایه نداشت، راه مدرسه را پیاده می‌رفت. با پس‌اندازش یک موتورسیکلت دست‌دوم خریده بود، اما به نوشته‌ی منبع «تنها فرصت کرد دو ماه از آن استفاده کند.»
او آرزوی آتش‌نشان شدن داشت. منبع می‌گوید: «قرار بود او صبح ۲۰ دی برای تکمیل ثبت‌نام به دانشکده آتش‌نشانی برود.» نگران هزینه‌ی لباس‌های آتش‌نشانی بود، اما به خانواده‌اش گفته بود بیشتر کار می‌کند و پولش را خودش درمی‌آورد. شامگاه ۱۹ دی، یک شب پیش از آن روز، با شلیک مستقیم گلوله به سر کشته شد.
یکی از شاهدان لحظه‌ی مرگ او را چنین شرح داده است: «او به‌دلیل کفش‌های سنگینش نمی‌توانست به‌سرعت فرار کند و از آن‌جا که قد بلندی داشت، بخشی از سرش از پشت سطل دیده می‌شد. تک‌تیرانداز او را هدف قرار داد و گلوله به سرش اصابت کرد.» بیمارستان همان شب پیکر را به خانواده نداد و آنان را به کهریزک فرستاد، و به نوشته‌ی منبع، «پدر ابوالفضل ناچار شد در میان شمار زیادی از پیکرهای کشته‌شدگان جست‌وجو کند».
بیست‌ودو نام دیگر
برای بقیه‌ی این صفحه، منابع جز نام و سال و گاه سن چیزی نگفته‌اند. بیست نفری که در ۱۳۹۸ در رباط‌کریم کشته شدند، هنوز در این فهرست بی‌چهره‌اند. ما نمی‌دانیم کدامشان کارگر بود، کدامشان دانشجو، چه کسی تازه پدر شده بود. هر کدام از آنان مانند ابوالفضل، زندگی‌ای داشتند که شایسته‌ی روایت است.
منابع و ناتمامی فهرست
این ۲۳ نام همه‌ی کشته‌شدگان رباط‌کریم نیستند. کشته‌شدگان این شهر بیش از این‌اند و نام بسیاری از آنان هرگز به گزارشی راه نیافته؛ ما هیچ نامی از رباط‌کریم را بی‌منبع به این صفحه نمی‌افزاییم. بیشتر نام‌های این صفحه، ۲۱ مورد، از ویکی‌پدیای فارسی آمده‌اند. منابع دیگر وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران، وب‌سایت ایندیپندنت فارسی و ایران کارگر هر کدام با ۲ مورد، و کانون حقوق بشر ایران، هرانا، ایران اینترنشنال، وب‌سایت ایران اینترنشنال و ایران اینترنشنال (انگلیسی) هر کدام با یک مورد هستند. یک نام نیز در فهرستی آمده که دفتر ریاست‌جمهوری در ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد. چون بیشتر نام‌های رباط‌کریم تنها بر یک منبع تکیه دارند، ممکن است در املای نام یا سن خطایی باشد.
اگر یکی از این ۲۳ نفر را می‌شناختید، به‌ویژه اگر از کشته‌شدگان ۱۳۹۸ این شهر خبری دارید، از شما می‌خواهیم خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.