این صفحه به ۱۷۴ تن از مردم اراک اختصاص دارد که نامشان با منبع در فهرست ما آمده است. ۱۰۱ نفر از آنان اعدام شده‌اند و ۶۴ نفر در اعتراضات کشته شده‌اند. ۲ نفر در بازداشت جان باخته‌اند، ۲ نفر به دست نیروهای حکومتی کشته شده‌اند و ۵ نفر به اعدام محکوم شده‌اند. نخستین تاریخ این صفحه ۲۴ فروردین ۱۳۹۰ است و آخرین آن ۸ مهر ۱۴۰۵.
سال‌ها و روزها
بیشترِ نام‌های اراک از یک سال می‌آیند: ۱۰۰ نام از سال ۱۴۰۴. پس از آن سال ۱۴۰۱ با ۲۷ نام و سال ۱۳۹۵ با ۱۰ نام می‌آیند. از سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۴۰۵ هر کدام شش نام در این صفحه هست، از ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ هر کدام پنج نام، و از ۱۳۹۶ و ۱۳۹۹ هر کدام چهار نام. سال‌های دیگر، از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۷، هر کدام یک یا دو نام دارند.
سنگین‌ترین روز اراک ۱۸ دی ۱۴۰۴ است با ۱۹ نام، و ۱۹ دی ۱۴۰۴ با ۱۲ نام پس از آن می‌آید. روزهای ۲۱ تیر ۱۳۹۵ و ۲۶ مرداد ۱۴۰۱ هر کدام ۵ نام و ۹ اردیبهشت ۱۳۹۸ چهار نام دارند. کم‌سن‌ترین فرد این صفحه ۱۵ ساله و مسن‌ترین ۶۷ ساله بود و میانه‌ی سن‌ها ۲۷ سال است. ۸ نفر زیر ۱۸ سال داشتند و ۱۶ زن در فهرست اراک هستند که منبعشان زن بودنشان را گفته است.
نوجوانان دی ۱۴۰۴
امیرمهدی نعمتی‌نژاد ۱۷ ساله کودک کار بود و برای کمک به خرج خانواده در یک خیاطی کار می‌کرد. او پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در اعتراضات میدان شورای اراک با شلیک نیروهای حکومتی کشته شد. پیکرش را روز بعد به خانواده دادند و آنان او را در جمعیتی اندک به خاک سپردند. علی نوری، نوجوان فوتبالیستی که رویای تشویق شدن در استادیوم‌های بزرگ را داشت، در شامگاه همان روز در اراک با گلوله کشته شد. او در آخرین پیامش نوشته بود: «اگه روز آزادی من نبودم، تو به‌جای من قشنگ برقص.» در یادبودش آمده است: «قرار بود یه استادیوم اسمتو صدا بزنه، الان یه دنیا اسمتو می‌دونن.»
ابوالفضل اسکندری ۱۹ ساله، اهل خلخال، تنها سه ماه بود که سربازی‌اش را در شازند آغاز کرده بود و کنار آن در یک مکانیکی کار می‌کرد. او در ۱۸ دی با گلوله‌ی جنگی به ریه و پشت گردن کشته شد. امیرحسین گودرزی، تک‌فرزند خانواده و دانشجوی برق که بدنسازی و کشتی کار می‌کرد، در همان روزها در اراک با سه گلوله کشته شد. بابک جمالی، خواننده و پدر دو فرزند خردسال، به گفته‌ی منبع «برای ساختن آینده‌ای بهتر برای فرزندانش» به اعتراضات رفته بود و در دی ۱۴۰۴ کشته شد.
زندان اراک، اردیبهشت ۱۴۰۲
در ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲ دو مرد در زندان اراک اعدام شدند که به گفته‌ی منابع در کانال‌های تلگرامی از دین و خرافه انتقاد می‌کردند. صدرالله فاضلی زارع ۳۷ ساله، کابینت‌ساز و یکی از ۱۱ فرزند خانواده‌ای پرجمعیت، «پرسشگر بود.» پیکرش روز بعد در یاسوج به خاک سپرده شد. یوسف خوب ایمچه، پدر سه فرزند، نیز همان روز اعدام شد؛ به گفته‌ی منبع خانواده و حتی وکیل تسخیری‌اش پیش از اعدام از اجرای حکم خبر نداشتند.
وحید حیدری
وحید حیدری ۲۳ ساله دستفروشی بود که سر بازار اراک بساط پهن می‌کرد. او تنها چند روز پس از بازداشت، در ۱۵ دی ۱۳۹۶، در بازداشتگاه کلانتری ۱۲ اراک جان داد. مقامات علت مرگ را «خودکشی» اعلام کردند، اما به گفته‌ی منبع روی سرش جای شکستگی و فرورفتگی عمیق بود. عمویش گفته است که او معتاد نبود و «آنچه که (مقامات رسمی) می‌گویند واقعیت ندارد.»
درباره‌ی منابع و ناتمام بودن این فهرست
این ۱۷۴ نام همه‌ی کسانی نیستند که از اراک اعدام یا کشته شده‌اند؛ شمار واقعی بیشتر است و ما تنها نامی را ثبت می‌کنیم که منبع دارد. بیشترین سهم منابع این صفحه را کانون حقوق بشر ایران با ۷۵ مورد دارد؛ پس از آن هرانا با ۵۲، ایران اینترنشنال با ۴۵ و بنیاد عبدالرحمن برومند و وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران هر کدام با ۳۷ مورد آمده‌اند. هر نام دست‌کم یک منبع دارد، ولی برخی تنها یکی. برای ۲۳ نفر از مردم اراک شرحی از زندگی در دست است. اگر یکی از آنان را می‌شناختید، خاطره یا اصلاح خود را برای ما بفرستید.