این صفحه ۲۵۳ نام از تبریز را در خود دارد؛ از ۱۶ خرداد ۱۳۸۸ تا ۶ مهر ۱۴۰۵. فهرست تبریز بیش از هر چیز فهرست زندان مرکزی این شهر است: ۲۲۳ نفر از این مردم اعدام شده‌اند. ۱۲ نفر در اعتراضات کشته شده‌اند، ۴ نفر در بازداشت جان باخته‌اند و یک نفر بیرون از اعتراضات به دست نیروهای حکومتی کشته شده است. و این صفحه هنوز بسته نیست: ۹ نفر در خطر اجرای حکم اعدام‌اند، ۲ نفر به اعدام محکوم شده‌اند، حکم یک نفر تأیید شده و یک نفر با اتهامی روبه‌روست که مجازات آن اعدام است.
سال‌ها و سن‌ها
سال ۱۴۰۴ با ۵۶ نام سنگین‌ترین سال این صفحه است و سال ۱۳۹۴ با ۴۲ نام پس از آن می‌آید. سال‌های ۱۳۹۶ و ۱۴۰۵ هر کدام با ۲۴ نام، ۱۳۹۵ با ۲۳ نام، ۱۴۰۳ با ۱۷ نام، ۱۳۹۲ با ۱۴ نام و ۱۳۹۸ با ۱۳ نام نیز سهم بزرگی دارند. روز ۳ مهر ۱۳۹۵ با ۱۰ اعدام بیشترین شمار را در یک روز دارد؛ پس از آن ۹ مرداد ۱۳۹۲ و ۱۶ شهریور ۱۴۰۴ هر کدام با ۷ نام، و ۱۰ خرداد ۱۳۹۴ و ۱۸ شهریور ۱۳۹۴ هر کدام با ۵ نام.
سن‌ها از ۱۶ تا ۷۱ سال است و میانه‌ی آن ۳۵ سال. منابع درباره‌ی ۲۵ نفر نوشته‌اند که زن بوده‌اند و یک نفر در زمان مرگ زیر ۱۸ سال بوده است. اما چنان که پایین‌تر می‌خوانید، چند نفر دیگر در کودکی بازداشت شدند و پس از رسیدن به ۱۸ سالگی اعدام شدند.
کودکانی که منتظر ۱۸ سالگی‌شان ماندند
فردین جعفریان ۱۸ ساله «ورزشکار و در رشته تکواندو نیز پیروزی‌هایی کسب کرده بود». منبع می‌نویسد: «او در زمان وقوع جرم ۱۴ ساله بود» و «مدت ۴ سال در زندان بود تا به سن ۱۸ سالگی برسد». او در ۲۶ مهر ۱۳۹۳ در محوطه‌ی زندان مرکزی تبریز اعدام شد. حسن حسن‌زاده «در زمان وقوع قتلی که به او نسبت داده شده تنها پانزده سال داشت» و در ۲۹ دی ۱۳۹۵ در ۱۸ سالگی به دار آویخته شد. رحیم نورالله‌زاده ۱۹ ساله که به نوشته‌ی منبع «در آن زمان کمتر از ۱۴ سال سن داشت»، در ۴ آذر ۱۳۹۳ اعدام شد. عبدالله اعجملو «در سن ۱۹ سالگی» بازداشت شد، ۱۱ سال در زندان ماند و در ۱۷ دی ۱۳۹۲ اعدام شد؛ خانواده‌اش می‌گویند برای اعتراف‌گیری شکنجه شده بود.
رعنا فرج اوغلی و دیگران
رعنا فرج اوغلی ۲۴ ساله بود. منبع می‌نویسد: «او در حالی که ۱۶ ساله بود، برخلاف میلش و به اجبار خانواده با فردی که ۱۹ سال از او بزرگ‌تر بود و سه فرزند داشت، ازدواج کرد.» او در دادگاه گفت این سال‌ها برایش «مثل مرگ» گذشته است. رعنا در ۱۲ آذر ۱۴۰۴ در زندان مرکزی تبریز به دار آویخته شد.
زهرا نعمتی و همسرش امیرعلی زادگان اسکندر هر دو در ۱۶ دی ۱۳۹۴ اعدام شدند؛ منبع می‌نویسد زهرا «به همراه همسر، عموی همسر و یک نفر دیگر» به دار آویخته شد. سیروان نژاوی، که به نوشته‌ی منبع عضو پژاک بود و در اعتصاب غذای زندانیان سیاسی کرد شرکت کرده بود، در ۱۸ مرداد ۱۳۹۴ «بدون اطلاع و ملاقات با خانواده‌اش» اعدام شد، در حالی که «پرونده او در زمان اعدام، توقف اجرای حکم داشت». محمد تیموری ۴۵ ساله، پدر ۲ فرزند، یک بار در اردیبهشت ۱۳۹۴ تا پای چوبه‌ی دار رفت و بازگردانده شد، اما در ۷ مرداد ۱۳۹۴ اعدام شد. مجید طالبیان ۴۳ ساله، «پدر یک فرزند خردسال»، در ۳۰ آبان ۱۴۰۳ اعدام شد.
این فهرست کامل نیست
۲۵۳ نام همه‌ی جاویدنامان تبریز نیست. شمار واقعی بیشتر است و بسیاری از اعدام‌ها بی‌نام ماندند. ما فقط نامی را ثبت می‌کنیم که منبع داشته باشد. اتهام‌هایی که در این صفحه آمده، اتهام‌هایی است که مقامات یا منابع گفته‌اند، نه حکمی بر گناه. منابع اصلی بنیاد عبدالرحمن برومند با ۱۱۷ مورد، شبکه حقوق بشر کردستان با ۸۵، کانون حقوق بشر ایران با ۶۹، هرانا با ۳۱، شبکه حقوق بشر کردستان (نسخه‌ی انگلیسی) با ۲۶، سازمان حقوق بشر ایران با ۱۷، وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۸، و وب‌سایت ایران اینترنشنال و ایران اینترنشنال هر کدام با ۵ مورد هستند. برخی ثبت‌ها تنها یک منبع دارند. اگر یکی از این مردم تبریز را می‌شناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.