این صفحه یاد ۸۶ تن از مردم دزفول در استان خوزستان را نگه می‌دارد. فهرست از ۲۲ خرداد ۱۳۹۰ آغاز می‌شود و تا ۱ مهر ۱۴۰۵ ادامه دارد. ۴۱ نفر از این مردم اعدام شده‌اند و ۴۱ نفر در اعتراضات کشته شده‌اند. ۳ نفر بیرون از اعتراضات به دست نیروهای حکومتی کشته شده‌اند و یک نفر در خطر اجرای حکم اعدام است.
دی ۱۴۰۴ و خیابان‌های قاضی و شریعتی
سال ۱۴۰۴ با ۶۰ نام بیش از دو سوم این صفحه را در بر می‌گیرد. روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ با ۸ کشته و روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ با ۶ کشته، سنگین‌ترین روزهای دزفول‌اند. نام‌های سال‌های دیگر کم‌شمارترند: ۱۰ نام در ۱۴۰۱، ۵ نام در ۱۴۰۵، ۲ نام در ۱۳۹۰ و ۲ نام در ۱۳۹۸، و یک نام در هر یک از سال‌های ۱۳۹۶، ۱۳۹۷، ۱۳۹۹، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳. روزهای ۲۲ خرداد ۱۳۹۰، ۱۳ مرداد ۱۳۹۸ و ۱ آبان ۱۴۰۱ هر کدام دو نام دارند.
سن‌ها از ۱۵ تا ۴۶ سال است و میانه‌ی آن ۳۱ سال. ۲ نفر از این ۸۶ نفر زیر ۱۸ سال بوده‌اند و منابع درباره‌ی ۳ نفر نوشته‌اند که زن بوده‌اند.
امیرعلی یحیایی و احمد عشیری
امیرعلی یحیایی ۱۷ ساله «دانش‌آموز کلاس ۱۱ هنرستان کار و دانش دزفول بود» و «همزمان با تحصیل، در یک سوپرمارکت کار می‌کرد». منبع می‌نویسد او «آرزو داشت که یک لپ‌تاب حرفه‌ای بخرد و برنامه‌نویس شود». او در ۱۹ دی زخمی شد و پس از انتقال به بیمارستانی در اهواز، در ۳ بهمن جان باخت. برادر ۲۱ ساله‌اش نیز با ساچمه زخمی شده بود. پیکرش ساعت پنج صبح در اندیمشک به خاک سپرده شد.
احمد عشیری ۳۴ ساله متأهل بود. پدرش به یاد می‌آورد که او هنگام بیرون رفتن از خانه تسبیح پدر را به گردن انداخت و کلید خانه را به آن آویخت؛ و پدر سرانجام «از روی همان تسبیح شناسایی‌اش کرد.» احمد را در ۲۵ دی در بهشت‌آباد دزفول در قبری به خاک سپردند که پیش‌تر برادر ۷ ساله‌اش در آن آرمیده بود.
حسین شیرمحمدی، مهدی رحیمی و دیگران
حسین شیرمحمدی ۳۴ ساله کارگر بود و صفحه‌ی اینستاگرامش از علاقه‌اش به حیوانات، به‌ویژه کبوترها، حکایت دارد. از او این جمله مانده است: «در سرزمین ما اول زن‌ها بیدار می‌شوند، بعد آفتاب طلوع می‌کند.» او در ۱۹ دی ۱۴۰۴ حدود ساعت ۱۰ شب در خیابان شریعتی با دو گلوله به سینه کشته شد و پیکرش ساعت دو نیمه‌شب در گورستان امیرمکان شمس‌آباد، در ۱۵ کیلومتری دزفول، به خاک سپرده شد.
مهدی رحیمی ۳۲ ساله «تحصیلکرده رشته حسابداری بود و تمام وقتش را در باشگاه به عنوان مربی می‌گذراند.» او در همان روز در خیابان قاضی با ۳ گلوله کشته شد. محمد اسماعیلی لیوسی ۳۳ ساله و مجرد، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ کشته شد، و محمد اسماعیلی ۳۰ ساله، به نوشته‌ی منبع از اقوام کشتی‌گیر قهرمان المپیک، مقابل پایگاه بسیج محله‌ی سیاهپوشان جان باخت.
امین کرکی
امین کرکی ۳۱ ساله «کارگر روزمزد» و «چهارمین فرزند خانواده‌ای هشت نفره بود». مادرش بیمار بود و او برای خرج درمان مادر کارگری می‌کرد. منبع می‌نویسد او در اعتراضات دی ۱۳۹۶ در دزفول شرکت کرده بود. ماموران کلانتری و افرادی از بسیج محلی او را با ضرب و شتم از خانه بردند و پیکرش در ۱۰ فروردین ۱۳۹۷ در ساختمانی نیمه‌ساز نزدیک خانه‌شان پیدا شد.
منابع و ناتمامی
این ۸۶ نام همه‌ی جاویدنامان دزفول نیستند. شمار واقعی بیشتر است و بسیاری از نام‌ها منتشر نشده؛ ما فقط نامی را ثبت می‌کنیم که منبع دارد. منابع اصلی کانون حقوق بشر ایران با ۳۴ مورد، هرانا با ۲۴ و ۲۳ مورد، ایران اینترنشنال با ۲۳، وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۱۹، ویکی‌پدیای فارسی با ۸، بنیاد عبدالرحمن برومند با ۷، و وب‌سایت ایران اینترنشنال، ایران اینترنشنال (انگلیسی) و سازمان حقوق بشر ایران هر کدام با ۴ مورد هستند. برخی ثبت‌ها تنها یک منبع دارند. اگر یکی از این مردم دزفول را می‌شناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.