این صفحه یاد ۸۴ تن را نگه می‌دارد که در شهریار، در استان تهران، کشته شدند. در فهرست شهریار تنها یک سرنوشت ثبت شده است: همه‌ی این ۸۴ نفر در اعتراضات جان باختند. نخستین تاریخ این صفحه ۲۵ آبان ۱۳۹۸ است و آخرین آن ۲۰ دی ۱۴۰۴. شهریار در این فهرست شهر دو خیزش است: ۲۶ نام به سال ۱۳۹۸ تعلق دارد، ۵۶ نام به سال ۱۴۰۴ و ۲ نام به سال ۱۴۰۱.
آبان ۱۳۹۸ و دی ۱۴۰۴
در آبان ۱۳۹۸، سه روز پشت سر هم در این فهرست آمده‌اند: ۳ نفر در ۲۵ آبان ۱۳۹۸، ۱۱ نفر در ۲۶ آبان ۱۳۹۸ و یک نفر در ۲۷ آبان ۱۳۹۸. شش سال بعد، در دی ۱۴۰۴، شهریار باز داغ دید: ۱۵ نفر در ۱۸ دی ۱۴۰۴ و ۱۲ نفر در ۱۹ دی ۱۴۰۴. برای بسیاری دیگر از نام‌های این صفحه، منابع روز دقیق مرگ را ننوشته‌اند.
سن‌ها از ۸ تا ۵۵ سال است و میانه‌ی آن ۲۷ سال. ۱۱ نفر از این ۸۴ نفر زیر ۱۸ سال بوده‌اند؛ یازده کودک و نوجوان، که کوچک‌ترینشان تنها ۸ سال داشت. در فهرست شهریار، هیچ‌یک از ۸۴ نام در منابع به‌روشنی زن معرفی نشده است.
نوجوانان شهریار
طاها صادقی گزنی ۱۷ ساله در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در شهر اندیشه‌ی شهریار کشته شد. منبع می‌نویسد او «زمانی که برای کمک به دو زن وارد صحنه شد، با دو گلوله جنگی یکی به قلب و یکی به شکم، کشته شد.» منبعی دیگر از آن لحظه چنین یاد می‌کند: «هنگام کمک به یک مادر و دختر مجروح». پیکرش را دو روز بعد از کهریزک به خانواده دادند. علی غلاملو ۱۷ ساله نیز در همان روز کشته شد؛ منبع تنها می‌گوید «او از طرفداران جدی فوتبال بود.»
سربازی که کارت پایان خدمتش رسید
سینا علیزادگان ۲۰ ساله «به‌تازگی خدمت سربازی‌اش را به پایان رسانده بود.» در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در فاز سه شهرک اندیشه از پشت با دو گلوله‌ی جنگی زخمی شد و ساعاتی بعد جان داد. منبع می‌نویسد: «روز شنبه ۲۰دی کارت پایان‌خدمت سینا به منزل رسید، اما خودش دیگر در خانه نبود.» او در ۲۲ دی در بهشت رضوان به خاک سپرده شد.
پدران و نان‌آوران
ابوالقاسم بابایی ۴۴ ساله، راننده و «پدر سه فرزند»، اهل کنگاور، در ۲۰ دی ۱۴۰۴ در منطقه‌ی وحیدیه با ساچمه و باتوم کشته شد؛ آخرین نام این صفحه. سعید شهگلی ۴۰ ساله، «متاهل، پدر یک پسر ۱۲ ساله»، به نوشته‌ی منبع «تا پیش از دی‌ماه سال گذشته، هیچ‌گاه فعالیت سیاسی نداشت». محمد سارانی ۳۰ ساله همراه همسرش در اعتراضات بود؛ گلوله به پایش خورد و همسرش او را به بیمارستان رساند، اما از خونریزی جان باخت. منبع او را شهروندی بلوچ و پدر دو فرزند معرفی می‌کند که در گرگان به خاک سپرده شد. اشکان شوشتری ۳۲ ساله پس از درگذشت مادرش از پدر سالخورده‌اش نگهداری می‌کرد. قاسم شمسی طراقیه ۳۴ ساله کناف‌کار ساختمان بود و او را در زادگاهش همدان به خاک سپردند.
منابع و ناتمامی
این ۸۴ نام همه‌ی کشته‌شدگان شهریار نیستند. شمار واقعی بیشتر است و به‌ویژه از آبان ۱۳۹۸ بسیاری از نام‌ها هنوز بیرون نیامده‌اند؛ ما برای هر نام شهریار دست‌کم یک منبع داریم. منابع اصلی هرانا با ۴۳ مورد، ایران اینترنشنال با ۳۵، ویکی‌پدیای فارسی با ۲۴، عفو بین‌الملل با ۱۹، ایران وایر با ۱۴، وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۱۳، کانون حقوق بشر ایران با ۶، آتئیست ایران و ایندیپندنت فارسی هر کدام با ۴ مورد هستند و ۵ نام در فهرست دفتر ریاست‌جمهوری مورخ ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ آمده است. اگر یکی از این مردم شهریار را می‌شناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.