این صفحه یاد ۳۰ پزشک، پرستار، دندان‌پزشک، دامپزشک و دانشجوی پزشکی را نگه می‌دارد؛ کسانی که کارشان درمان دیگران بود. نخستین تاریخ این صفحه ۱۱ خرداد ۱۳۸۸ است و آخرین آن ۲۲ دی ۱۴۰۴. ۱۵ نفر از آنان در اعتراضات کشته شدند، ۴ نفر در بازداشت جان باختند، ۳ نفر بیرون از اعتراضات به دست نیروهای حکومتی کشته شدند، ۲ نفر اعدام شدند و ۲ نفر در خارج از ایران ترور شدند. حکم اعدام یک نفر تأیید شده است، یک نفر به اعدام محکوم شده و ۲ نفر با اتهامی روبه‌رو هستند که مجازات آن اعدام است.
پراکندگی در سال‌ها
برخلاف بسیاری از گروه‌ها، نام‌های این صفحه در سال‌های گوناگون پخش‌اند: ۴ نام در ۱۳۸۸، ۳ نام در ۱۳۸۹، ۷ نام در ۱۴۰۱ و ۷ نام در ۱۴۰۴، و سال‌های ۱۳۹۰، ۱۳۹۵، ۱۳۹۶، ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ هر کدام یک نام. تهران با ۶ نام و کرمانشاه با ۴ نام بیشترین سهم را دارند. سن‌ها از ۱۸ تا ۶۱ سال است و میانه‌ی آن ۲۸ سال. منابع درباره‌ی ۱۰ نفر نوشته‌اند که زن بوده‌اند.
درمان زخمی‌ها
آیدا رستمی ۳۶ ساله، پزشک عمومی در تهران، در روزهای اعتراضات ۱۴۰۱ همراه چند دانشجو زخمی‌ها را مخفیانه در خانه‌هایشان درمان می‌کرد. او پیش‌تر به زلزله‌زدگان کرمانشاه کمک داوطلبانه رسانده بود و بیماران تنگدست را رایگان درمان می‌کرد. به نوشته‌ی منبع، او هنگام کمک به مجروحان شناسایی و ربوده شد و در ۲۱ آذر ۱۴۰۱ زیر شکنجه کشته شد. ابراهیم ریگی ۲۴ ساله، پزشک بیمارستان تامین اجتماعی زاهدان، که پس از «جمعه خونین زاهدان» به زخمی‌ها رسیده بود، در ۳ اسفند ۱۴۰۱ در کلانتری جان باخت. صالحه اکبری ۳۵ ساله، پرستار و کوهنورد حرفه‌ای در اردبیل، در دی ۱۴۰۴ جلوی ماموران ایستاد تا از همسرش دفاع کند و گلوله به سینه‌اش خورد. سجاد کیانی ۳۸ ساله، دندان‌پزشکی خوشنام در اسلام‌آباد غرب، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ کشته شد.
پیش از آن
رامین پوراندرجانی ۲۶ ساله، شاگرد اول دانشکده‌ی پزشکی تبریز که دوره‌ی سربازی را به‌عنوان پزشک می‌گذراند، در ۱۹ آبان ۱۳۸۸ مرده پیدا شد؛ به نوشته‌ی منبع، «آثار کبودی و خون‌مردگی در اطراف گردن مشهود بود». عبدالرضا سودبخش ۶۱ ساله، رئیس بخش عفونی بیمارستان امام خمینی تهران و پدر چهار فرزند، که زندانیان آزاردیده‌ی کهریزک و اوین را معاینه کرده بود، در ۳۰ شهریور ۱۳۸۹ هنگام بیرون آمدن از مطبش کشته شد. محمد کامرانی ۱۸ ساله، که برای کنکور پزشکی آماده می‌شد، در ۲۵ تیر ۱۳۸۸ در کهریزک درگذشت. برهان منصورنیا ۲۸ ساله، دامپزشکی که می‌خواست در مریوان کلینیکی بسازد، در ۲۷ آبان ۱۳۹۸ در کرمانشاه جان داد. عمران دهواری ۲۷ ساله، دانشجوی سال‌های آخر پزشکی در زاهدان، در ۳۰ آبان ۱۳۹۵ به شکلی مشکوک در خانه‌اش درگذشت.
خدیجه (شهلا) جاهد ۴۱ ساله، پرستار، در ۱۰ آذر ۱۳۸۹ اعدام شد. منصور اکبرپور ۳۲ ساله، که در مهاباد کلینیک دندانسازی داشت، در ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ در حمله‌ی موشکی سپاه پاسداران در کویه کشته شد. اتهام‌ها روایت مقامات است، نه حکمی بر گناه.
منابع و ناتمامی
این ۳۰ نام همه‌ی پزشکان و پرستاران جاویدنام نیست؛ تنها کسانی را در بر دارد که منابع از کار درمانی‌شان گفته‌اند. منابع اصلی ویکی‌پدیای فارسی با ۱۴ مورد، بنیاد عبدالرحمن برومند با ۱۳، کانون حقوق بشر ایران با ۱۲، وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۱۱، وب‌سایت ایران اینترنشنال با ۸، هرانا و ایران اینترنشنال هر کدام با ۷، کردپا و سازمان حقوق بشری هانا هر کدام با ۵ و ویکی‌پدیای انگلیسی با ۴ مورد هستند. اگر همکار یا بیمار یکی از آنان بودید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.