افشین حیرتیان به بچه‌های کار درس می‌داد؛ ۳۱ سال حبس گرفت
یه مرد ۴۶ ساله رو تصور کن که ده سال از عمرش رو مجانی گذاشته واسه بچه‌هایی که هیچ‌کس نگاهشون نمی‌کنه: بچه‌های کار، بچه‌های افغانستانیِ بی‌شناسنامه، بچه‌هایی که مدرسه راهشون نمی‌ده.
حالا جایزهٔ این آدم تو جمهوری اسلامی چیه؟
۳۱ سال زندان.
اسمش افشین حیرتیانه. و یه «جرم» بزرگ داره: بهائیه.
از مدرسه تا انفرادی
به گزارش ایران اینترنشنال، افشین رو ۱۱ نوامبر پارسال گرفتن. اول تو همون مدرسه‌ای که داوطلبانه توش کار میکرد سین‌جیمش کردن، بعد ریختن خونهٔ خانواده‌ش تو تهران. گوشی و تبلت و کامپیوتر رو بردن؛ کتاب‌ها و عکس‌های مذهبی بهائی رو هم.
۳۴ روز انفرادی. خانواده‌ش اولش اصلاً نمی‌دونستن کجاست.
بیشتر از ۲۶۰ روز هم بدون اینکه اتهامی بهش تفهیم بشه نگهش داشتن. دویست و شصت روز!
این سومین باریه که می‌افته زندان.
دادگاهی که مادرش از خانوادهٔ یه زندانی دیگه خبرش رو شنید
شعبهٔ ۲۶ دادگاه انقلاب تهران. وکیل؟ نداشت. برادرش، رامین، می‌گه افشین «عملاً وکیل خودش بود».
تاریخ دادگاه رو هم کسی به خانواده نگفت. مادرش، یه زن ۸۰ ساله که خودش از سرطان جون به در برده، از خانوادهٔ یه زندانی دیگه شنید که امروز دادگاه پسرشه. تو راهِ دکتر سرطانش بود. راهش رو کج کرد و وسط جلسه رسید.
اینم از «دادرسی عادلانه»شون.
حکم رو ببین: ۱۲ سال واسه «تشکیل گروه غیرقانونی»، ۱۱ سال واسه «فعالیت تبلیغی خلاف شرع مقدس اسلام»، ۶ سال واسه «اجتماع و تبانی»، ۲ سال هم واسه «تحصیل مال نامشروع». جمعش ۳۱ سال، به‌اضافهٔ جریمهٔ نقدی.
طبق مادهٔ ۱۳۴ قانون مجازات خودشون، فقط سنگین‌ترینش اجرا می‌شه؛ یعنی ۱۲ سال.
رامین می‌گه: «تو سن افشین، این می‌تونه حبس ابد باشه.»
چرا این‌قدر از بهائی‌ها می‌ترسن؟
من خودم با دین میونه‌ای ندارم؛ اینو قبلاً هم نوشتم. ولی اینکه آدم‌ها چی رو باور دارن به هیچ حکومتی ربط نداره.
جمهوری اسلامی از روز اول بهائی‌ها رو آدم حساب نکرد. دانشگاه راهشون نمی‌ده، استخدام دولتی‌شون نمی‌کنه، مال و مغازه‌شون رو مصادره می‌کنه. هر وقت هم که تو مملکت بحرانی می‌شه، اول از همه می‌ره سراغ اونا؛ چون بی‌دفاع‌ترن.
افشین اوایل دههٔ ۲۰۰۰ می‌تونست تو آمریکا بمونه و زندگیش رو بسازه. برگشت. برگشت که واسه بچه‌های همین خاک کاری بکنه. نمایشنامه می‌نوشت، فیلمنامه می‌نوشت، و چون اجازه نداشت اسمش جایی بیاد، بی‌اسم به دوستاش کمک میکرد.
به مادرش هم از پشت تلفن زندان گفته: «من خوبم. نگران نباش. درست می‌شه.»
شیرین عبادی، برندهٔ نوبل صلح، خواسته آزادش کنن. دولت کانادا هم این پرونده رو نمونهٔ بی‌اعتنایی جمهوری اسلامی به حقوق بشر دونسته.
ولی این دستگاه گوشش به این حرف‌ها بدهکار نیست. آدمی که دست بچهٔ کار رو می‌گیره واسه اینا خطرناک‌تر از دزد میلیاردیه؛ چون نشون می‌ده می‌شه بدون اونا هم خوب بود.
برادرش می‌گه اگه قرار باشه یه صفت افشین رو تعریف کنه، اون «مهربونی»ه.
تو مملکتی که مهربونی ۳۱ سال حبس داره، مجرم اونیه که حکم رو نوشته.
پرسش و پاسخ
افشین حیرتیان کیست؟
او شهروند بهائی ۴۶ ساله، نمایشنامهنویس و فیلمنامهنویس است که بیش از ده سال داوطلبانه با نهادی برای آموزش کودکان کار و کودکان بدون شناسنامه همکاری میکرد.
به چه اتهام‌هایی و به چه حکمی محکوم شده است؟
شعبهٔ ۲۶ دادگاه انقلاب تهران او را به اتهام تشکیل گروه غیرقانونی، فعالیت تبلیغی خلاف شرع، اجتماع و تبانی و تحصیل مال نامشروع در مجموع به ۳۱ سال زندان محکوم کرده که ۱۲ سال آن اجراشدنی است.
روند دادرسی او چگونه بود؟
به گفتهٔ خانواده، او ۳۴ روز در انفرادی بود، بیش از ۲۶۰ روز بدون تفهیم اتهام در بازداشت ماند و در دادگاه وکیل نداشت. خانواده‌اش از زمان دادگاه به‌طور رسمی باخبر نشده بودند.
منابع این خبر
- ایران اینترنشنال (۲ شهریور ۱۴۰۵)
واقعیت‌های این خبر از منابع بالا گرفته شده؛ لحن و نظر از نویسنده است.