این صفحه یاد جاویدنامان استان آذربایجان شرقی را نگه می‌دارد و نام کسانی از این استان را که هنوز با اعدام روبه‌رو هستند. در این فهرست ۳۰۴ نام آمده است، از ۱۷ فروردین ۱۳۸۸ تا ۶ مهر ۱۴۰۵. بیشتر این نام‌ها به تبریز برمی‌گردد: ۲۵۳ نفر. پس از آن مراغه با ۳۵ نام، اهر با ۷ نام و بناب با ۳ نام می‌آیند. ترکمانچای ۲ نام دارد و میانه، ملکان و هشترود هر کدام یک نام.
سرنوشت‌ها
در آذربایجان شرقی اعدام بر همه‌ی سرنوشت‌های دیگر سایه انداخته است: ۲۷۲ نفر از این ۳۰۴ نفر اعدام شده‌اند. ۱۳ نفر در اعتراضات کشته شدند، ۴ نفر در بازداشت جان باختند و ۲ نفر بیرون از اعتراضات به دست نیروهای حکومتی کشته شدند. ۹ نفر در خطر اجرای حکم اعدام هستند، ۲ نفر به اعدام محکوم شده‌اند، حکم اعدام ۱ نفر تأیید شده و ۱ نفر با اتهامی روبه‌روست که مجازاتش اعدام است.
سال ۱۴۰۴ با ۶۲ نام و سال ۱۳۹۴ با ۴۵ نام سنگین‌ترین سال‌های این استان‌اند؛ پس از آن ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ هر کدام با ۳۰ نام قرار دارند. از سال ۱۴۰۵ تا کنون ۲۴ نام ثبت شده است. روز ۳ مهر ۱۳۹۵ با ۱۰ نام سنگین‌ترین روز است؛ در ۹ مرداد ۱۳۹۲، ۱۰ دی ۱۳۹۴ و ۱۶ شهریور ۱۴۰۴ هر بار ۷ نفر و در ۱۰ خرداد ۱۳۹۴، ۵ نفر جان باختند. میانه‌ی سنی ۳۵ سال است، جوان‌ترین ۱۶ ساله و مسن‌ترین ۷۱ ساله. ۱ نفر در این فهرست زیر ۱۸ سال بوده و ۲۹ زن نیز در آن هستند.
نوجوانانی در زندان تبریز
چند نفر از اعدام‌شدگان زندان تبریز در کودکی متهم شده بودند. فردین جعفریان ورزشکار بود و در تکواندو پیروزی‌هایی به دست آورده بود. منبع می‌گوید «او در زمان وقوع جرم ۱۴ ساله بود» و «مدت ۴ سال در زندان بود تا به سن ۱۸ سالگی برسد». او در ۲۶ مهر ۱۳۹۳ در حضور والدین مقتول در زندان تبریز به دار آویخته شد. رحیم نورالله‌زاده به گفته‌ی منبع در زمان اتهام «کمتر از ۱۴ سال سن داشت» و در ۱۹ سالگی، در ۴ آذر ۱۳۹۳، اعدام شد. حسن حسن‌زاده هنگام قتلی که به او نسبت داده شد «تنها پانزده سال داشت» و در ۱۸ سالگی، سحرگاه ۲۹ دی ۱۳۹۵، اعدام شد.
چند زندگی دیگر
رعنا فرج اوغلی ۲۴ ساله بود. منبع می‌نویسد که او در ۱۶ سالگی «برخلاف میلش و به اجبار خانواده با فردی که ۱۹ سال از او بزرگ‌تر بود و سه فرزند داشت، ازدواج کرد». او در دادگاه گفت آن سال‌ها برایش «مثل مرگ» گذشته است. رعنا صبح ۱۲ آذر ۱۴۰۴ در زندان مرکزی تبریز اعدام شد. محمد تیموری ۴۵ ساله، پدر ۲ فرزند، یک بار در اردیبهشت ۱۳۹۴ تا پای چوبه‌ی دار رفت و با مهلتی سه‌ماهه بازگردانده شد؛ اما صبح ۷ مرداد ۱۳۹۴ در زندان تبریز اعدام شد. عبدالله اعجملو در ۱۹ سالگی در یک نزاع دستگیر شد و ۱۱ سال در زندان ماند تا در ۱۷ دی ۱۳۹۲ اعدام شود. سیروان نژاوی در ۱۸ مرداد ۱۳۹۴ بی‌خبر خانواده در تبریز اعدام شد، در حالی که به گفته‌ی منبع پرونده‌اش «توقف اجرای حکم داشت».
درباره‌ی این فهرست
فهرست جاویدنامان آذربایجان شرقی کامل نیست. شمار واقعی بیشتر است و نام بسیاری هرگز منتشر نشد؛ ما تنها نامی را ثبت می‌کنیم که منبعی برایش یافته‌ایم. بیشترین سهم این صفحه از بنیاد عبدالرحمن برومند با ۱۵۶ مورد است؛ پس از آن شبکه حقوق بشر کردستان با ۸۵، کانون حقوق بشر ایران با ۸۰، هرانا با ۳۵ و شبکه حقوق بشر کردستان (نسخه‌ی انگلیسی) با ۲۶ مورد آمده‌اند. هر نام آذربایجان شرقی دست‌کم یک منبع دارد، اما برخی تنها از یک گزارش آمده‌اند. برای ۲۰ نفر شرحی از زندگی در دست است. اگر از تبریز، مراغه، اهر یا شهرهای دیگر این استان کسی از این فهرست را می‌شناختید، خاطره یا اصلاح خود را برای ما بفرستید.