این صفحه نام ۳۸ تن از مردم بوشهر را در خود دارد. فهرست از ۲ خرداد ۱۳۹۶ آغاز میشود و به ۶ اسفند ۱۴۰۴ میرسد. از این ۳۸ نفر، ۱۸ تن اعدام شدهاند، ۱۹ تن در اعتراضات کشته شدهاند و یک نفر به دست نیروهای حکومتی کشته شده است. اما بیشتر این نامها، ۳۳ نام، تنها به سال ۱۴۰۴ تعلق دارند؛ و بیشترشان به چند روز دیماه همان سال و به یک خیابان: خیابان عاشوری بوشهر.
دی ۱۴۰۴ و خیابان عاشوری
در ۱۸ دی ۱۴۰۴، ۷ نفر از مردم بوشهر کشته شدند و در ۱۹ دی ۱۴۰۴، ۲ نفر دیگر. سالهای دیگر این فهرست کمشمارند: ۲ نام در ۱۳۹۶ و یک نام در هر یک از سالهای ۱۳۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱. سنها از ۱۵ تا ۴۵ سال است و میانهی آن ۲۷ سال. ۵ نفر از این ۳۸ نفر زیر ۱۸ سال بودهاند؛ پنج کودک و نوجوان در فهرستی به این کوتاهی. منابع دربارهی ۲ نفر نوشتهاند که زن بودهاند.
آروین سالمیراد ۱۶ ساله بود. منبع دربارهاش تنها یک جمله دارد که بس است: «آروین فوتبالیست بود و آرزوهای زیادی داشت.» او در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در خیابان عاشوری با شلیک مستقیم مجروح شد. پیکرش را به نوشتهی منبع «با تعهدهای بسیار» به خانواده دادند و او «با حضور تعداد کمی از آشنایان در آرامستان «تنگک» بوشهر» به خاک سپرده شد. نیما جوزایی نیز در فهرست ما ۱۶ ساله ثبت شده، هرچند یکی از گزارشها سن دیگری برای او نوشته است. منبع میگوید: «او ورزشکار و ورزیده بود.» و «آنها از پشت سر به نیما شلیک کردند.» پیکرش در آرامستان شکری بوشهر به خاک سپرده شد.
بهروز منصوری و منصوره حیدری
بهروز منصوری ۴۲ ساله، آموزگار مدرسهی فنیوحرفهای، و همسرش منصوره حیدری ۳۶ ساله، سرپرستار و مدیر بخش بحران بیمارستان سلمان فارسی، هر دو در ۱۸ دی ۱۴۰۴ کشته شدند. منبع مینویسد: «این زوج دو فرزند ۹ و ۱۱ ساله داشتند». نخست بهروز هدف تیراندازی قرار گرفت و منصوره «زمانی که همسرش برای کمک به او به محل بازگشت، او نیز با شلیک نیروهای مسلح جانش را از دست داد». به نوشتهی منابع، «بهروز با اصابت گلوله به پیشانی و منصوره با اصابت گلوله به قلب جان باختند.» پیکر آنان «پس از چهار روز، همراه با هشدار به خانواده برای سکوت در مراسم، تحویل داده شد».
زهره فاضلی، سعید سنجیده و اسماعیل خروشا
زهره فاضلی ۳۸ ساله «دکترای مدیریت راهبردی داشت» و «از مدتها پیش به بیماری اماس مبتلا شده بود». منبع مینویسد: «زهره روز ۱۹ دی همراه با خواهرش و با عصا در اعتراضات بوشهر شرکت کرد». خانوادهی زهره که چهار روز در انتظار پیکر او ماندند، از آن روزها چنین گفتهاند: «به پا و قلبش شلیک کردند، ۴ روز منتظر پیکرش بودیم».
سعید سنجیده ۳۵ ساله «تازهداماد و صاحب یک سوپرمارکت در بوشهر» بود و اصالتاً اهل خورموج. پیکرش دو روز بعد در بیمارستان پیدا شد و به نوشتهی منبع در ازای پرداخت «۳۰۰میلیون تومان» به خانواده تحویل داده شد. اسماعیل خروشا ۳۸ ساله اهل برازجان بود و برای کار به بوشهر آمده بود؛ «او، پدر کودکی سه ساله بود.»
علی کاظمی
در میان اعدامشدگان بوشهر، نام علی کاظمی جدا ایستاده است. منبع مینویسد او «یک نوجوان ۱۵ ساله بود که دستگیر شد و یک جوان ۲۲ ساله بود که اعدام شد.» در ۹ بهمن ۱۳۹۶ به خانوادهاش گفته شده بود که اجرای حکم متوقف شده، اما ظهر روز بعد، ۱۰ بهمن ۱۳۹۶، در زندان مرکزی بوشهر به دار آویخته شد؛ و به نوشتهی منبع، «تا یک ساعت بعد از اعدام هنوز زنده بود».
منابع و ناتمامی
این فهرست کامل نیست؛ شمار واقعی جاویدنامان بوشهر بیشتر است و نام همه منتشر نشده است. ما فقط نامی را میافزاییم که منبع دارد. منابع این صفحه هرانا با ۱۴ و ۱۳ مورد، ایران اینترنشنال با ۱۳، کانون حقوق بشر ایران و وبسایت کانون حقوق بشر ایران هر کدام با ۱۱، ایرانوایر با ۶، وبسایت ایران اینترنشنال با ۵، و بنیاد عبدالرحمن برومند و ویکیپدیای فارسی هر کدام با ۴ مورد هستند و ۳ نام نیز در فهرست دفتر ریاستجمهوری به تاریخ ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ آمده است. برخی ثبتها تنها یک منبع دارند. اگر یکی از این ۳۸ نفر را میشناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.