این صفحه ۳۲ نام از جیرفت، شهری در استان کرمان، را در خود دارد. فهرست جیرفت تقریباً یکسره فهرست اعدام است: ۳۱ نفر از این ۳۲ نفر به دار آویخته شده‌اند و یک نفر بیرون از اعتراضات به دست نیروهای حکومتی کشته شده است. نخستین تاریخ این صفحه ۷ اسفند ۱۳۹۳ است و آخرین آن ۵ اسفند ۱۴۰۴. هر یک از این نام‌ها کسی است که خانواده‌ای در جیرفت یا روستاهای اطرافش منتظر بازگشت او بود. تنها یک نام در این صفحه سرنوشتی جز چوبه‌ی دار دارد و آن هم مرگی است که به دست نیروهای حکومتی و بیرون از هر اعتراضی رخ داد.
روند سال‌ها
در سال‌های نخست، نام‌ها پراکنده‌اند: ۲ نام در ۱۳۹۳، یک نام در ۱۴۰۰ و ۲ نام در ۱۴۰۱. اما از سال ۱۴۰۲ شمار بالا می‌رود: ۳ نام در ۱۴۰۲، ۷ نام در ۱۴۰۳ و ۱۷ نام در سال ۱۴۰۴. به بیان دیگر، بیشتر نام‌های این صفحه تنها به دو سال آخر برمی‌گردد. سه روز در این فهرست دو نام دارند: ۷ اسفند ۱۳۹۳، ۶ دی ۱۴۰۳ و ۶ شهریور ۱۴۰۴؛ روزهایی که در آن‌ها دو نفر از این شهر با هم اعدام شدند.
سن‌های ثبت‌شده از ۲۴ تا ۵۴ سال است و میانه‌ی آن ۳۵ سال. اعدام‌شدگان جیرفت بیشتر مردانی بودند که خانواده و فرزند داشتند. منابع درباره‌ی ۳ نفر به‌روشنی نوشته‌اند که زن بوده‌اند. در این فهرست کسی زیر ۱۸ سال ثبت نشده است.
سه پدر
منابع تنها برای ۳ نفر از این ۳۲ نفر جزئیاتی ثبت کرده‌اند، و این جزئیات همه درباره‌ی خانواده است. اسعد امینی ۲۷ ساله و سامان فخری ۳۳ ساله هر دو در یک روز، ۶ دی ۱۴۰۳، اعدام شدند. درباره‌ی هر کدام منبع یک جمله دارد: «متاهل و دارای یک فرزند». دو کودک در یک روز پدرشان را از دست دادند؛ دو همسر در یک روز تنها شدند. ما نمی‌دانیم آیا این دو مرد یکدیگر را می‌شناختند یا تنها در آخرین بامداد زندگی کنار هم قرار گرفتند.
فریدون نصیری نژاد نارویی ۳۵ ساله بود و در ۱۳ آذر ۱۴۰۲ اعدام شد. منبع درباره‌ی او تنها می‌نویسد: «دارای چهار فرزند». چهار کودک که از آن روز به بعد بی‌پدر بزرگ می‌شوند. این چند کلمه همه‌ی آن چیزی است که منابع از زندگی این سه مرد نگه داشته‌اند؛ اما همین چند کلمه نشان می‌دهد که اعدام در جیرفت تنها یک نفر را از میان نمی‌برد، بلکه خانه‌ای را بی‌ستون می‌کند.
سکوت درباره‌ی بقیه
برای بیست‌ونه نفر دیگر از این صفحه، منابع چیزی جز نام، تاریخ و گاهی سن ثبت نکرده‌اند. ما نمی‌دانیم چه کاری داشتند، در کدام محله زندگی می‌کردند یا چه کسانی برایشان گریستند. این سکوت، بخشی از چگونگی اعدام‌ها در شهرهایی مانند جیرفت است: خبرها کوتاه‌اند، گاه چند روز بعد منتشر می‌شوند و نام خانواده‌ها در آن‌ها نمی‌آید. هر چه از زندگی این مردم بدانیم، از کسانی خواهد آمد که آنان را می‌شناختند.
منابع و ناتمامی فهرست
این ۳۲ نام همه‌ی جاویدنامان جیرفت نیستند. شمار واقعی بیشتر است و بسیاری از اعدام‌ها بی‌نام گزارش شده‌اند یا اصلاً گزارش نشده‌اند. ما تنها نامی را ثبت می‌کنیم که منبعی برایش یافته‌ایم. منابع این صفحه کانون حقوق بشر ایران با ۲۲ مورد، هرانا با ۱۶ مورد، بنیاد عبدالرحمن برومند با ۵ مورد، حال‌وش با ۴ مورد و شبکه حقوق بشر کردستان با ۲ مورد هستند. پشت هر نام دست‌کم یک منبع هست، اما برخی ثبت‌ها تنها بر یک گزارش تکیه دارند. اگر یکی از اعدام‌شدگان جیرفت را می‌شناختید، از شما می‌خواهیم خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.