این صفحه یاد ۲۶ تن را نگه می‌دارد که نامشان با شاهین‌شهر در استان اصفهان پیوند خورده است. ۲۵ نفر از آنان در اعتراضات کشته شده‌اند و یک نفر با اتهامی روبه‌روست که مجازات آن اعدام است. همه‌ی تاریخ‌هایی که در این صفحه ثبت شده، در چند روز از دی ۱۴۰۴ جمع شده‌اند: از ۱۸ دی ۱۴۰۴ تا ۲۲ دی ۱۴۰۴. فهرست شاهین‌شهر، فهرست یک هفته است.
پنج روز در دی
از کسانی که روز مرگشان روشن است، ۶ نفر در ۱۸ دی ۱۴۰۴ کشته شدند، ۴ نفر در ۱۹ دی ۱۴۰۴، یک نفر در ۲۰ دی ۱۴۰۴ و یک نفر در ۲۲ دی ۱۴۰۴. برای ۲۵ نفر سال ۱۴۰۴ ثبت شده است، اما برای بسیاری از آنان منابع روز دقیق را ننوشته‌اند. کسانی که سنشان را می‌دانیم، از ۱۸ تا ۵۰ سال داشتند و میانه‌ی سن‌ها ۲۸ سال است. در این صفحه نوجوانی زیر ۱۸ سال ثبت نشده و زنی هم که منبعی زن بودنش را تصریح کرده باشد، در آن نیست.
علی آرام
علی آرام ۲۹ ساله کافه رستوران داشت، «فرزند بزرگ خانواده بود» و منبع درباره‌اش می‌نویسد: «بدنساز بود و لبخند از لبانش دور نمی‌شد.» او پس از چهار سال نامزدی قرار بود داماد شود. منبع می‌گوید: «می‌گویند آن‌قدر به همه کمک می‌کرد که حالا دوستان و نزدیکانش احساس می‌کنند بزرگ خانواده را از دست داده‌اند.» در ۱۹ دی ۱۴۰۴، هنگامی که از محل کارش به خانه بازمی‌گشت، سر خیابان نظامی شاهین‌شهر با گلوله‌ی جنگی کشته شد. پیکرش پس از چند روز در قطعه‌ی ۲۰ بهشت معصومه‌ی شاهین‌شهر به خاک سپرده شد.
رضا بهمنی علیجانوند
رضا بهمنی علیجانوند ۳۴ ساله و متأهل بود و «به‌عنوان راننده لیفتراک در یک کارخانه آجرپزی کار می‌کرد». یکی از نزدیکانش گفته است: «رضا از صبح تا شب کار می‌کرد. به‌شدت وطن‌دوست بود و به آزادی ایران امید داشت.» منبع می‌نویسد او معتقد بود شاهزاده رضا پهلوی به کشور بازخواهد گشت. پس از شرکت در اعتراضات ۱۸ دی ناپدید شد؛ دو گلوله‌ی جنگی، یکی به پایین کمر و دیگری به شکم، به او خورده بود. خانواده‌اش در ۲۴ دی پیکر او را در سردخانه‌ی قبرستان باغ‌رضوان شناسایی کردند.
محمدرضا قربانی و میلاد عطایی
محمدرضا قربانی ۱۸ ساله، به نوشته‌ی منبع، «تنها فرزندشان بود». او در ۱۸ دی ۱۴۰۴ با گلوله‌ی جنگی کشته شد. خانواده‌اش پیکر او را پنج روز پس از مرگ تحویل گرفتند و «پدر محمدرضا، پیکر او را از روی تتوی روی دستش شناسایی کرد.» پدری که تنها فرزندش را از روی یک نقش بر پوست شناخت.
میلاد عطایی ۳۲ ساله «از آتش‌نشانان شاغل در پالایشگاه اصفهان» بود. دوستانش او را از نیروهای فنی و فعال در آتش‌نشانی صنعتی می‌دانستند. او در دی ۱۴۰۴ با گلوله‌ی جنگی به سر کشته شد؛ مردی که کارش نجات دیگران از آتش بود.
منابع و ناتمامی فهرست
این ۲۶ نام همه‌ی کشته‌شدگان شاهین‌شهر نیستند. شمار واقعی بیشتر است و در آن روزها نام بسیاری ثبت نشد؛ برای شاهین‌شهر نیز تنها نام‌هایی را آورده‌ایم که در گزارشی آمده‌اند. منابع این صفحه هرانا با ۲۰ مورد، ایران اینترنشنال با ۱۳، وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۸، ایران اینترنشنال (انگلیسی) و کانون حقوق بشر ایران هر کدام با ۴، وب‌سایت ایران اینترنشنال با ۳، و وب‌سایت ایران اینترنشنال، وب‌سایت ایندیپندنت فارسی و هرانا هر کدام با ۲ مورد هستند. ۲ نام نیز در فهرستی آمده که دفتر ریاست‌جمهوری در ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد. برخی ثبت‌ها تنها بر یک گزارش تکیه دارند. درباره‌ی کسی که با اتهامی با مجازات اعدام روبه‌روست، این اتهامی است که مقامات گفته‌اند، نه حکمی بر گناه.
اگر یکی از این ۲۶ نفر را می‌شناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.