این صفحه یاد ۳۴ تن را نگه می‌دارد که نامشان با فولادشهر، در استان اصفهان، پیوند خورده است. در فهرست فولادشهر تنها یک سرنوشت ثبت شده است: همه‌ی این ۳۴ نفر در اعتراضات کشته شده‌اند. نخستین تاریخ این صفحه ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ است و آخرین آن ۲۱ دی ۱۴۰۴. برای ۲ نفر سال ۱۴۰۱ ثبت شده و برای ۳۲ نفر سال ۱۴۰۴؛ برای بسیاری از آنان منابع روز دقیق را ننوشته‌اند.
دی ۱۴۰۴ در فولادشهر
فهرست فولادشهر در دی ۱۴۰۴ پیش از روزهای اوج آغاز می‌شود: در ۱۰ دی ۱۴۰۴ یک نفر کشته شد. سپس در ۱۸ دی ۱۴۰۴، ۱۰ نفر و در ۱۹ دی ۱۴۰۴، ۸ نفر جان باختند، و در ۲۱ دی ۱۴۰۴ یک نفر دیگر. سه سال پیش‌تر، در ۳۱ شهریور ۱۴۰۱، ۲ نفر از این شهر کشته شده بودند. سن‌ها از ۱۸ تا ۵۸ سال است و میانه‌ی آن ۲۶ سال. منابع درباره‌ی یک نفر نوشته‌اند که زن بوده است. در این صفحه کسی زیر ۱۸ سال ثبت نشده است.
مهسا موگویی
آن یک زن، مهسا موگویی است. او ۱۸ ساله بود، «فرزند محمدعلی»، و در رشته‌ی تجربی درس می‌خواند. منبع می‌نویسد او «سخت درس می‌خواند تا در رشته دندانپزشکی در کنکور قبول شود.» او ورزشکار هم بود و «در این سه رشته برنده ۱۰۸ مدال شده بود.» «آرزو داشت پزشک شود و قسمتی از درآمدش را برای کمک به انسانهای نیازمند هزینه کند» و «آرزوی دیگرش هم این بود که برای ایران در المپیک مدال بیاورد.»
مهسا در ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ با گلوله‌ی ساچمه‌ای کشته شد. منبع از «۳۹ سوراخ در بالا تنه و ستون فقرات» او می‌نویسد. یکی از نزدیکانش گفته است: «میخواستم ببینم گناه دخترم چی بود که با دست خالی اعتراض کرد و بدنش رو تیر بارون کردین؟»
کشته‌شدگان دی ۱۴۰۴
داریوش انصاری بختیاروند ۳۷ ساله در ۱۰ دی ۱۴۰۴ کشته شد و پیش از رسیدن به بیمارستان جان داد. به نوشته‌ی منبع، رئیس پلیس آگاهی استان اصفهان بی‌آنکه نامش را بیاورد، مرگ «یک شهروند ۳۷ ساله» را در فولادشهر تأیید کرد.
امین قبادی ۲۰ ساله، اصالتاً بختیاری و آرایشگر، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ با تیر جنگی به قلبش کشته شد. ماموران پیکرش را بردند و برای تحویل آن مبلغی هنگفت خواستند. رضا احمدی ۴۳ ساله، او نیز بختیاری، «چهار فرزند داشت»؛ خانواده‌اش گاوداری داشتند و او کارگری ساختمانی هم می‌کرد. پس از مرگش دو برادر و خواهرزاده‌اش بازداشت شدند.
امیرمحمد حاتمی ۱۹ ساله شاگرد مکانیک بود و «آرزو داشت یک مغازه مکانیکی برای خودش داشته باشد.» او «کمک خرج مادر و خواهرش بود.» به نوشته‌ی منبع، در ۱۹ دی از پا گلوله خورد و بازداشت شد. خانواده‌اش «بیشتر از ۲۰ روز از او بی‌خبر بودند» و سرانجام پیکرش را تحویل گرفتند؛ ماموران از فاصله‌ی نزدیک به چشم راستش شلیک کرده بودند.
برای بیست‌ونه نفر دیگر این صفحه، منابع جز نام و گاه سن و تاریخ چیزی ننوشته‌اند. ما نمی‌دانیم ده نفری که در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در فولادشهر کشته شدند، کارگر کارخانه بودند یا دانشجو، پدر بودند یا تازه از مدرسه بیرون آمده بودند. هر یک از آنان مانند مهسا و امین، آرزوهایی داشت.
منابع و ناتمامی
این ۳۴ نام همه‌ی کشته‌شدگان فولادشهر نیستند. شمار واقعی بیشتر است و نام بسیاری هنوز بیرون نیامده؛ ما فقط نام‌هایی را از فولادشهر آورده‌ایم که در گزارشی ثبت شده‌اند. منابع این صفحه هرانا با ۲۵ مورد، ایران اینترنشنال با ۲۴، وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۱۲، کانون حقوق بشر ایران با ۷، ایران اینترنشنال (انگلیسی) و ایران‌وایر هر کدام با ۴، ویکی‌پدیای فارسی و وب‌سایت ایران اینترنشنال هر کدام با ۳، و ویکی‌پدیای انگلیسی و رادیو فردا هر کدام با ۲ مورد هستند. برخی ثبت‌ها تنها یک منبع دارند. اگر یکی از این ۳۴ نفر را می‌شناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.