این صفحه یاد ۳۰ تن را نگه می‌دارد که در قرچک، در استان تهران، جان دادند. ۲۹ نفر از آنان در اعتراضات کشته شده‌اند و یک نفر اعدام شده است. نخستین تاریخ این صفحه ۴ خرداد ۱۴۰۱ است و آخرین آن ۱۹ دی ۱۴۰۴. در منابع، نام دو مکان بارها در کنار نام کشته‌شدگان قرچک تکرار می‌شود: میدان کلانتری و ساختمان سنتنیال، که به نوشته‌ی منابع تک‌تیراندازها بر بام آن مستقر بودند.
۱۸ دی ۱۴۰۴
در ۱۸ دی ۱۴۰۴، ۱۶ نفر از مردم قرچک کشته شدند؛ بیش از نیمی از همه‌ی نام‌های این صفحه در یک روز. روز بعد، ۱۹ دی ۱۴۰۴، ۳ نفر دیگر جان باختند. در کل، ۲۸ نام به سال ۱۴۰۴ تعلق دارد و ۲ نام به سال ۱۴۰۱: یکی در ۴ خرداد ۱۴۰۱ و دیگری در ۱ مهر ۱۴۰۱. سن‌ها از ۱۵ تا ۵۲ سال است و میانه‌ی آن ۳۳ سال. ۳ نفر از این ۳۰ نفر زیر ۱۸ سال بوده‌اند و منابع درباره‌ی ۳ نفر نوشته‌اند که زن بوده‌اند.
لیلا شکری و فرزانه جهانبخشی
لیلا شکری ۴۳ ساله «مادر ۳ فرزند» بود؛ «سه دختر او ۱۶، ۱۱ و دو ساله‌اند.» اصالتش به کردهای همدان می‌رسید و در ویدیوهایی که از او مانده، می‌خندد، می‌رقصد و ترانه‌های کردی می‌خواند. وقتی خبر فراخوان را شنید، در قرچک نبود، اما برگشت. به نزدیکانش گفته بود: «جوان‌ها نباید در خیابان تنها بمانند.» شب ۱۹ دی در محدوده‌ی میدان کلانتری هدف تک‌تیراندازها قرار گرفت و ساعاتی بعد در بیمارستان جان داد. خانواده‌اش برای شناختن پیکر او «ناچار به جست‌وجو میان ده‌ها جسد شدند.»
فرزانه جهانبخشی ۴۶ ساله «سرپرست خانوار» و «مادر یک دختر ۱۹ ساله و یک پسر ۲۱ ساله بود و قرار بود در همان دی ماه مراسم عروسی دخترش برگزار شود.» پیش از بیرون رفتن در شب ۱۸ دی گفته بود: «می‌رم تا حق خودم و بچه‌هام رو بگیرم.» با چهار گلوله زخمی شد و در اتاق عمل جان باخت.
امیر یکتائی یگانه
امیر یکتائی یگانه ۱۶ ساله در تیم فوتبال ارزش ورامین بازی می‌کرد و «همزمان دی‌جی و نوازنده پرکاشن هم بود.» از او به‌عنوان یکی از آینده‌دارهای فوتبال ورامین یاد می‌شد و نزدیکانش می‌گویند «او سرشار از استعداد، انرژی و شور زندگی بود.» شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در میدان کلانتری قرچک از بالای ساختمان سنتنیال هدف قرار گرفت. مراسم چهلمش در اسفند، همزمان با روز تولدش، زیر سایه‌ی حضور نیروهای امنیتی برگزار شد و حتی بنرهای یادبودش پاره شدند.
مردان قرچک
سید حمید صالحی ۳۳ ساله، اصالتاً بختیاری و صاحب کارگاهی صنعتی، در ۱۹ دی ۱۴۰۴، «چهار روز بعد از تاریخ تولدش»، از بام برج سنتنیال با اسلحه‌ای صداخفه‌کن‌دار از سر هدف قرار گرفت؛ خانواده‌اش پیکرش را در کهریزک پیدا کردند. جواد شایگان ملک ۳۷ ساله، «پدر دو فرزند»، نیز از بالای همان ساختمان هدف گرفته شد؛ به نوشته‌ی منبع، پس از انتقال به بیمارستان ستاری به او تیر خلاص زدند. داوود سعادت، که «یک دختر و یک پسر داشت»، هوادار پرشور پرسپولیس بود و در محدوده‌ی میدان کلانتری با گلوله کشته شد.
منابع و ناتمامی
این ۳۰ نام همه‌ی کشته‌شدگان قرچک نیستند. شمار واقعی بیشتر است و نام بسیاری از کسانی که در آن دو شب جان دادند هنوز بیرون نیامده؛ ما برای قرچک فقط نام‌هایی را آورده‌ایم که گزارشی پشتشان است. منابع این صفحه هرانا با ۲۶ مورد، ایران اینترنشنال با ۲۰، وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۸، ایران اینترنشنال (انگلیسی) با ۷، وب‌سایت ایران اینترنشنال با ۵، کانون حقوق بشر ایران با ۴، ویکی‌پدیای فارسی و وب‌سایت مرکز حقوق بشر در ایران هر کدام با ۳ و سازمان حقوق بشری هانا با ۲ مورد هستند؛ ۳ نام نیز در فهرست دفتر ریاست‌جمهوری به تاریخ ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ آمده است. اگر یکی از این ۳۰ نفر را می‌شناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.