این صفحه یاد ۳۵ تن را نگه می‌دارد که نامشان با نجف‌آباد، در استان اصفهان، پیوند خورده است. ۳۴ نفر از آنان در اعتراضات کشته شده‌اند و یک نفر اعدام شده است. نخستین تاریخ این صفحه ۲۴ مرداد ۱۳۹۸ است و آخرین آن ۱۱ مهر ۱۴۰۵. اما بیشتر این نام‌ها به دو شب تعلق دارند: ۱۸ دی ۱۴۰۴ با ۱۵ کشته و ۱۹ دی ۱۴۰۴ با ۸ کشته.
دو شب در نجف‌آباد
سال ۱۴۰۴ با ۳۱ نام تقریباً همه‌ی این صفحه را در بر می‌گیرد. از سال ۱۳۹۸ سه نام آمده است: یکی در ۲۴ مرداد، یکی در ۲۵ آبان و یکی در ۲۶ آبان ۱۳۹۸. یک نام نیز به ۱۴۰۵ تعلق دارد. در منابع، کلانتری ۱۲ نجف‌آباد، خیابان میرداماد و ساختمان بسیج یزدانشهر بارها در کنار نام کشته‌شدگان آمده‌اند. سن‌ها از ۱۳ تا ۴۳ سال است و میانه‌ی آن ۳۰ سال. ۲ نفر زیر ۱۸ سال بوده‌اند؛ کوچک‌ترینشان ۱۳ ساله. منابع درباره‌ی هیچ‌یک ننوشته‌اند که زن بوده است.
آتش‌نشانان و یاری‌رسانان
چند نفر از کشته‌شدگان نجف‌آباد هنگام کمک به دیگران جان دادند. محمد گلی ۴۳ ساله آتش‌نشان بود. منبع می‌نویسد او «با خودرو آتش‌نشانی به سمت در ورودی حرکت کرد تا مانعی میان نیروهای مسلح و مردم ایجاد کند». در ۱۸ دی ۱۴۰۴ مقابل کلانتری ۱۲ هدف شلیک مستقیم قرار گرفت؛ «بیش از ۱۱ گلوله به بدن او اصابت کرد و در همان محل جان باخت». امیرحسین زینلی ۲۶ ساله، سرباز وظیفه، همان شب و در همان‌جا هنگامی که برای کمک به زنی مجروح رفته بود، کشته شد.
حسین رادی نجف آبادی ۲۴ ساله «غواص و آتش‌نشان» بود و در اینستاگرامش «از زیبایی‌های ناشناخته دریا می‌نوشت». چند ماه پیش برای کار به ارمنستان رفته بود. در ۱۹ دی در خیابان میرداماد، هنگامی که می‌کوشید چند نفر را از محل درگیری دور کند، دو گلوله‌ی جنگی به سینه‌اش خورد. پیکرش پنهانی ربوده شد و مدتی به خانواده گفتند زنده و در بازداشت است.
پدران
محمود ملکی نجف آبادی ۳۸ ساله، راننده‌ی تریلی، «پدر یک فرزند» بود. منبع می‌نویسد: «دختر خردسالش، بهار، آرزو داشت نخستین کسی که روخوانی او را می‌شنود، پدرش باشد. آرزویی که پس از کشته شدن محمود، بر سر مزار او محقق شد.» بر سنگ مزارش نوشته‌اند: «بابا جان بهار». امید قاسمی نافچی ۳۷ ساله، «پدر یک دختر پنج ساله و یک پسر ۱۰ ساله»، در ۱۹ دی با گلوله‌ی جنگی به قلب کشته شد و در شهرکرد به خاک رفت.
دیگران
رضا طهماسبی ۳۵ ساله، مجرد، ساعت ۱۰ شب ۱۸ دی روبه‌روی ساختمان بسیج یزدانشهر از بالا هدف گرفته شد؛ مجوز خاکسپاری‌اش را ۹ روز بعد دادند. وحید شهرآشوب نزدیک آرامستان نجف‌آباد بستنی‌فروشی داشت. به نوشته‌ی منبع، او به بردن پیکر کشته‌شدگان با ماشین حمل زباله اعتراض کرد و شاهدان گفتند به سرش شلیک کردند و پیکرش را در همان خودرو انداختند. محمدمهدی جعفری ۲۲ ساله پدری نابینا داشت؛ منبع می‌نویسد این پدر دادخواه از «غم دوری پسرش» جان باخت.
منابع و ناتمامی
این ۳۵ نام همه‌ی کشته‌شدگان نجف‌آباد نیستند؛ شمار واقعی بیشتر است و گفته‌ی شاهدان درباره‌ی شبانه دفن شدن چند پیکر با هم نشان می‌دهد که نام همه هنوز روشن نیست. ما فقط نام‌های دارای منبع را آورده‌ایم. منابع این صفحه هرانا با ۳۰ مورد، ایران اینترنشنال با ۲۴، وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۱۴، ایران اینترنشنال (انگلیسی) با ۱۳، وب‌سایت ایران اینترنشنال با ۸، ویکی‌پدیای فارسی، کانون حقوق بشر ایران و صدای آمریکا هر کدام با ۳، و عفو بین‌الملل با ۲ مورد هستند؛ ۲ نام نیز در فهرست دفتر ریاست‌جمهوری به تاریخ ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ آمده است. اگر یکی از این ۳۵ نفر را می‌شناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.