این صفحه یاد ۳۴ تن از مردم نوشهر، در استان مازندران، را نگه میدارد. ۲۰ نفر از آنان اعدام شدهاند، ۱۲ نفر در اعتراضات کشته شدهاند و ۲ نفر در بازداشت جان باختهاند. نخستین تاریخ این صفحه ۱۱ خرداد ۱۳۹۵ است و آخرین آن ۳ اسفند ۱۴۰۴.
سالها و روزها
دو سال بیشترین نامها را دارند: سال ۱۴۰۴ با ۱۵ نام و سال ۱۴۰۱ با ۱۲ نام. پاییز ۱۴۰۱ برای نوشهر سنگین بود: در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، ۶ نفر کشته شدند و در ۲ مهر ۱۴۰۱، ۲ نفر دیگر. سالهای دیگر کمناماند: ۲ نام در ۱۳۹۵، یک نام در هر یک از سالهای ۱۳۹۶، ۱۳۹۸، ۱۳۹۹ و ۱۴۰۲. روز ۱۱ خرداد ۱۳۹۵، که فهرست با آن آغاز میشود، دو اعدام دارد.
سنها از ۱۹ تا ۴۳ سال است و میانهی آن تنها ۲۳ سال. منابع دربارهی ۲ نفر نوشتهاند که زن بودهاند. در زمان مرگ کسی زیر ۱۸ سال نبوده است، اما یکی از اعدامشدگان در ۱۷ سالگی بازداشت شده بود.
۳۰ شهریور ۱۴۰۱: حنانه و حسین
حنانه کیاکجوری ۲۳ ساله در خانه آرایشگری و کراتین مو میکرد و برای خودش درآمدی ساخته بود. «حدود سه ماه پیش نامزد کرده بود». در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ به دندانپزشکی رفته بود و در راه بازگشت به خانه، با گلولهای به پهلویش کشته شد. یکی از نزدیکانش گفته است: «وقتی کارش از دکتر تمام شد من با او صحبت کردم، گفت مطب هستم، الان به خانه میروم و زنگ میزنم. نیم ساعت نگذشته بود که گفتن جلوی مطب اتفاقی تیر خورده است...»
حسین علیکیا ۲۳ ساله، از بستگان حنانه، در همان روز مقابل کلانتری در خیابان ۱۵ خرداد گلوله خورد و جان باخت. به نوشتهی منبع، «هر دو جانباخته کنار هم در گورستان «الجواد» در بین نوشهر و چالوس به خاک سپرده شدند.»
محبوبه مفیدی
محبوبه مفیدی ۲۱ ساله، به نوشتهی منبع، «زمانی که تنها ۱۳ سال داشت به عقد همسرش در آمد و در سن ۱۷ سالگی دستگیر شد.» او را «نوعروس ۱۷ ساله» میخواندند. منبع مینویسد او «به دلیل ناآگاهی از قانون و به خاطر جلوگیری از اعدام برادر شوهرش، به دروغ به دست داشتن در نقشه مرگ همسرش اعتراف کرد.» یکی از نزدیکانش معتقد است او «قربانی برادرکشی» شده است. او در زندان نوشهر اعدام شد. اتهامی که دادگاه به محبوبه نسبت داد، با اعترافی همراه بود که خود او دروغ خوانده است؛ این صفحه آن را حکمی بر گناه او نمیداند.
۱۱ خرداد ۱۳۹۵
احسان بائی لاشکی ۲۷ ساله «تنها پسر خانواده بود و در دوران راهنمایی ترک تحصیل کرد». منبع مینویسد او «فردی مهربان بود و مثل بسیاری از نوجوانان بیش از درس به فوتبال علاقه داشت، اما مشکلات خانواده و جامعه به او فرصت پرورش استعدادش را نداد». پدرش جانباز بود. او در زندان اعتیادش را ترک کرده بود. نصرالله فرخنیا، فرزند علیاکبر، که به نوشتهی منبع شاکی پروندهاش یک سال بعد شکایت را پس گرفته بود، در همان صبح ۱۱ خرداد ۱۳۹۵ در زندان مرکزی نوشهر اعدام شد. پیکر او در اشکاردشت چالوس به خاک سپرده شد.
منابع و ناتمامی
این ۳۴ نام همهی جاویدنامان نوشهر نیستند؛ شمار واقعی بیشتر است و ما برای نوشهر نیز تنها نامهایی را آوردهایم که منبعی دارند. منابع این صفحه کانون حقوق بشر ایران با ۱۹ مورد، هرانا با ۱۵، ویکیپدیای فارسی و ویکیپدیای انگلیسی هر کدام با ۹، بنیاد عبدالرحمن برومند با ۶، آذنیوز با ۴، و رادیو زمانه، رادیو زمانه، هرانا و ایران اینترنشنال هر کدام با یک مورد هستند. برخی ثبتها تنها یک منبع دارند. اگر یکی از این ۳۴ نفر از نوشهر را میشناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.