این صفحه یاد ۱۵۱ تن را نگه میدارد که در اردیبهشت ۱۴۰۴ جان دادند یا سرنوشتشان در این ماه رقم خورد؛ از ۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ تا ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴. ۱۳۸ نفر از آنان در این ماه اعدام شدند. ۵ نفر بیرون از اعتراضات به دست نیروهای حکومتی کشته شدند و یک نفر در بازداشت جان باخت. ۳ نفر به اعدام محکوم شدند و ۴ نفر دیگر در خطر اجرای حکماند.
پایان ماه
اردیبهشت ۱۴۰۴ ماهی است که با شتاب پایان یافت: در دو روز آخر آن، ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۴ با ۱۴ نام و ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ با ۱۷ نام، سیویک نفر اعدام شدند؛ پرشمارترین روزهای این ماه. پیش از آن، ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۴ با ۱۲ نام، ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ با ۱۰ نام و ۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ با ۷ نام آمدهاند.
اعدامها در شهرهای بسیار انجام شد: کرج با ۱۳ نام، اصفهان با ۱۲، شیراز با ۹، زاهدان با ۸، خرمآباد و تبریز هر کدام با ۶، یاسوج، اهواز، زنجان، بیرجند و یزد هر کدام با ۵، و اراک با ۴ نام. در میان استانها البرز با ۱۳ نام، اصفهان با ۱۲ و سیستان و بلوچستان با ۱۰ و فارس با ۹ نام پیشاند. سنها از ۱۳ تا ۶۷ سال است و میانهی آن ۳۴ سال. یک نفر زیر ۱۸ سال ثبت شده و منابع دربارهی ۲۷ نفر نوشتهاند که زن بودهاند.
پدران ۲۹ اردیبهشت
در ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۴، در میان چهارده نفری که اعدام شدند، سه مرد را منابع با فرزندانشان معرفی کردهاند. عبدالله پشان ۳۶ ساله و علی رئیسی ۳۶ ساله هر دو «متاهل و دارای سه فرزند» بودند، و عبدالمجید فرامرزی ۲۷ ساله در زاهدان «متاهل و دارای دو فرزند». در یک روز، دستکم هشت کودک بیپدر شدند.
روزهای دیگر
خسرو سارانی ۴۲ ساله، «متاهل و دارای دو فرزند»، و علی نوری ۳۸ ساله در بیرجند، «متاهل و دارای یک فرزند»، هر دو در ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ اعدام شدند. محمد سارانی ۴۱ ساله در مشهد، «متاهل و دارای دو فرزند»، نیز در همین ماه اعدام شد. محمدعلی ناصری، که منابع او را متأهل و دارای فرزند میخوانند، در ۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ به دار آویخته شد.
دربارهی برخی دیگر، منابع در شمار فرزندان با هم یکسان نیستند. پرویز دستکاله ۴۰ ساله و عبدالغفار براهویی ۴۷ ساله در اصفهان، هر دو در ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۴ اعدام شدند؛ گزارشها از یک تا نُه فرزند برای آنان نوشتهاند. اللهآباد مینویی و محمد تاتوزهی ۲۶ ساله در اصفهان هر دو در ۸ اردیبهشت اعدام شدند و منابع آنان را پدر یک یا دو فرزند خواندهاند. ما این ناهمخوانیها را پنهان نمیکنیم؛ آنچه روشن است، این است که با هر یک از این اعدامها، خانهای بیپدر شد.
پیمان فرحآور در رشت، «دارای یک فرزند خردسال»، در این ماه به اعدام محکوم شد و سرنوشت امروز او را نمیدانیم. هر اتهامی که در پروندهی اعدامشدگان اردیبهشت ۱۴۰۴ آمده، گفتهی مقامات است، نه اثبات گناه.
منابع و ناتمامی
این ۱۵۱ نام همهی کسانی نیست که در اردیبهشت ۱۴۰۴ اعدام یا کشته شدند؛ شمار واقعی بیشتر است و از بسیاری از اعدامها نامی بیرون نیامده. فهرست این ماه تنها نامهایی را دارد که منبعی پشتشان است. منابع این صفحه کانون حقوق بشر ایران با ۱۸۴ مورد، حالوش با ۳۳، شبکه حقوق بشر کردستان با ۱۷، هرانا با ۳ و شبکه حقوق بشر کردستان (نسخهی انگلیسی) با یک مورد هستند. برای ۲۸ نفر جزئیاتی داریم و برخی ثبتها تنها یک منبع دارند. اگر یکی از اعدامشدگان اردیبهشت ۱۴۰۴ را میشناختید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.