سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵ · ۶ اکتبر ۲۰۲۶ آزادی · اندیشه · روشنگری

اندیشکده یارمحمودیخبر و تحلیل بی‌سانسور ایران

اعتراضات و اعتصاب

اعتصاب غذا تو ۵۸ زندان؛ زندانی‌های قزلحصار جیره غذا رو پس فرستادن

نوشته ۲ دقیقه خواندن

سه‌شنبه‌ست. و مثل ۱۲۸ تا سه‌شنبه قبلی، تو زندان‌های این مملکت یه عده غذا نخوردن.
به گزارش ایران اینترنشنال، کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» ۲۳ تیر، تو هفته صد و بیست و نهمش، تو ۵۸ زندان ادامه پیدا کرد. از اوین و قزلحصار بگیر تا زاهدان و سنندج و مهاباد و اهواز و مشهد. این هفته زندان بروجن هم بهشون اضافه شد.
پنجاه و هشت زندان. با دست خالی، پشت میله، بدون اینترنت و تریبون.

قزلحصار: شش نفر رو بردن انفرادی

یه روز قبلش، دوشنبه ۲۲ تیر، هرانا خبر داد شش زندانی رو که با اتهام‌های مربوط به مواد مخدر حکم اعدام دارن، تو قزلحصار کرج بردن انفرادی. تو این زندان‌ها انفرادی قبل از اعدام یعنی نوبتت رسیده.
هم‌بندی‌هاشون تو واحد ۲ چی کار کردن؟ جیره غذای زندان رو نگرفتن و اعتصاب کردن.
آدمایی که خودشون زیر حکمن و هیچی ندارن، تنها چیزی که داشتن، یعنی همون یه وعده غذا رو، گذاشتن وسط که بگن: نکشید.

دوازده جوون اصفهان

بیانیه این هفته کارزار یه هشدار مشخص داره: ۱۲ تا از بازداشتی‌های دی‌ماه تو پرونده معروف به «میدان علیخانی اصفهان» زیر حکم اعدامن.
اسم‌هاشون رو با سال تولد نوشتن: علیرضا سپاهی ۱۳۸۰، ابوالفضل سپاهی ۱۳۸۲، علیرضا رئیسی ۱۳۸۳، قائم حسینی ۱۳۸۴، گل‌محمد محمدی، شهروند افغانستان، ۱۳۸۱، امیرحسین صفری ۱۳۷۷، امیرحسین ملکی ۱۳۸۵، علی دشتی ۱۳۸۵، امیرحسین ابراهیمی انالوجه ۱۳۸۵، شروین باقریان ۱۳۸۶، عرفان اسفندیاری ۱۳۸۶ و ابوالفضل ابراهیمی ۱۳۸۶.
سال‌های تولد رو یه بار دیگه بخون.
هشتاد و شیش. هشتاد و پنج.
کارزار نوشته سه تاشون موقع بازداشت، طبق پیمان‌نامه حقوق کودک، «کودک» حساب می‌شدن.
به جز اینا، به گفته کارزار بیشتر از ۱۰۰ زندانی سیاسی دیگه هم الان حکم اعدام دارن.

تو بیانیه یه جمله هست که کل قصه رو می‌گه: تو زندان‌ها نبردی نابرابر در جریانه؛ حکومت واسه جلوگیری از اعتراض مردم اعدام می‌کنه و هم‌زمان از جنگ خارجی هم عقب نمی‌کشه تا سرکوب داخلی رو توجیه کنه.
از زبون کسایی که خودشون تو صف طنابن.
یه عدد هم دادن: از وقتی دولت پزشکیان سر کار اومده، دست‌کم ۳۸۸۸ نفر اعدام شدن. پزشکیان رو هم «رئیس‌جمهور انتصابی حکومت ولایت فقیه» خوندن. این هم جواب اونایی که هنوز دنبال «اصلاح‌طلب» می‌گردن.

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل، هم ۱۸ تیر گفته بود مردم ایران دوباره بین حمله خارجی و سرکوب جمهوری اسلامی گیر افتادن.
دقیقاً همینه. بالای سر مردم بمب، پشت دیوار زندان طناب.

این کارزار رو دست‌کم نگیر.
از یه زندان شروع شد و حالا رسیده به ۵۸ تا. بیشتر از دو سال، هر هفته، بی‌وقفه. نه حزبی پشتشه، نه پولی، نه رسانه‌ای. فقط یه مشت زندانی که تصمیم گرفتن جلوی ماشین اعدام وایسن؛ با تنها چیزی که براشون مونده، یعنی بدن خودشون.
اینا می‌تونن هر سحر یکی رو ببرن پای دار.
ولی تا وقتی هر سه‌شنبه ۵۸ تا زندان با هم می‌گن «نه»، این ماشین نمی‌تونه بی‌صدا کار کنه.
صدای اونا رو ما باید بیرون بلند کنیم.

پرسش و پاسخ

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» چیست؟

حرکتی اعتراضی از سوی زندانیان در ایران است که هر سه‌شنبه با اعتصاب غذا به صدور و اجرای احکام اعدام اعتراض می‌کنند. این کارزار ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶ در هفته ۱۲۹ خود در ۵۸ زندان برگزار شد.

پرونده میدان علیخانی اصفهان چیست؟

پرونده‌ای مربوط به اعتراضات دی ۱۴۰۴ در اصفهان است که در آن ۱۲ بازداشت‌شده، متولد ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۶، با حکم اعدام روبه‌رو هستند. به گفته کارزار سه نفر از آنان هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال داشتند.

در زندان قزلحصار چه اتفاقی افتاد؟

به گزارش هرانا، ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۶ شش زندانی محکوم به اعدام با اتهام‌های مواد مخدر برای اجرای حکم به انفرادی منتقل شدند و زندانیان واحد ۲ در اعتراض، از گرفتن جیره غذا خودداری و اعتصاب کردند.

منابع این خبر

واقعیت‌های این خبر از منابع بالا گرفته شده؛ لحن و نظر از نویسنده است.

بیشتر درباره اعتراضات و اعتصاب

همه خبرهای این موضوع

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نمی‌شود. دیدگاه‌ها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.