ماشین اعدام خاموش نمی‌شه؛ از شیروان تا قزل‌حصار
خب مردم، باز هم همون قصه همیشگی و ماشین کشتاری که هیچ‌وقت خاموش نمی‌شه. دستگاه سرکوب و قوه قضاییه‌شون انگار فقط یه کار بلدن: گرفتن جون آدم‌ها و داغدار کردن خانواده‌ها.
طناب دار روی دوش جوون‌ها
به گزارش هرانا، تو مهرماه امسال، دو زندانی جوون تو زندان شیروان اعدام شدن. رضا رجبیان ۲۳ ساله و ناصر پروانه ۲۸ ساله. رضا رو روز پنج‌شنبه ۲۳ مهر اعدام کردن، در حالی که موقع ارتکاب جرم حتی هجده سالش هم کامل تموم نشده بوده! یعنی کودک‌مجرمی رو که پنج سال تو زندان معلق نگه داشته بودن، بالاخره فرستادن پای چوبه دار. نکته دردناک‌تر اینکه دو تا از پسرعموها و یکی دیگه از بستگان این جوون هم قبلاً تو همون پرونده اعدام شده بودن. این یعنی سیستم قضایی کینه‌توزانه داره نسل یه خانواده رو درو می‌کنه.
ناصر پروانه هم تو همون زندان، سیزدهم مهر اعدام شده بود. چهار سال زندون کشید واسه یه درگیری تو پرونده‌ای که خواهر خودش هم دو سال تو بند بوده. این چه عدالتیه که فقط طناب دار و مرگ رو تحویل جامعه میده؟
بخشش مردم در برابر قساوت سیستم
البته خبرهای این روزها فقط مرگ نیست. تو همون خبرها اومده که تو کوهدشت، چهارتا محکوم به اعدام با گذشت اولیای دم و پادرمیانی معتمدین و ریش‌سفیدها نجات پیدا کردن. این یعنی چی؟ یعنی مردم خودشون دست به کار می‌شن و به همدیگه رحم می‌کنن، ولی دستگاه دولتی و قضایی نشسته رو صندلی قضاوت و فقط حکم مرگ صادر می‌کنه.
ماشین اعدام این حکومت هر روز داره قربانی می‌گیره و آمار سال قبل نشون میده هزاران نفر زیر تیغ این دستگاه جان باختن. ولی مگه می‌شه این تاریکی همیشگی بمونه؟ این حکومت یک روز می‌افتد و مردم می‌مانند.
پرسش و پاسخ
چه کسانی در زندان شیروان اعدام شدند؟
رضا رجبیان ۲۳ ساله و ناصر پروانه ۲۸ ساله به اتهام قتل در زندان شیروان اعدام شدند.
آیا اعدامشدگان پروندههای دیگری نیز داشتند؟
بر اساس گزارشها، سه تن دیگر از بستگان رضا رجبیان نیز پیشتر در ارتباط با همین پرونده اعدام شده بودند.
منابع این خبر
- هرانا (۲۳ مهر ۱۴۰۵)
- سازمان حقوق بشر ایران (۲۳ مهر ۱۴۰۵)
واقعیت‌های این خبر از منابع بالا گرفته شده؛ لحن و نظر از نویسنده است.