مصطفی کریم بیگی

۲۶ ساله · تهران

۶ دی ۱۳۸۸ در اعتراضات کشته شد

زندگی

به حزبی وابسته نبود ولی مهربان بود و از خشونت بیزار.
در دوران دانش آموزی، گروهی به نام جنبش دانش آموزی ایران (جدا) تشکیل داده بود و در تمام سالگردهای کوی دانشگاه تهران شرکت می کرد
«تنها سلاح ما گفتگوست و باید با این وسیله آنان را با نظرات خودمان آشنا کنیم تا بدانند که ما چه می خواهیم»
«وای به حال کسی که ظلمی را ببیند و فریاد نکشد.»
او جوانی خوش قلب بود که به نیازمندان و بیماران کمک می کرد، حتی اعضای بدنش را نیز اهدا کرده بود که پس از کشته شدنش به افراد نیازمند پیوند زده شد

دیه پسر من آزادی ایران است.— خانم شهناز اکملی

«هدف و راه بچه من مهم بود؛ من می آیم خون بچه ام را با پول معامله کنم؟— خانم شهناز اکملی

در خیابان نوفل لوشاتو بر اثر اصابت گلوله به پیشانی کشته شد.
آقای مصطفی کریم بیگی در روز یکشنبه ٦ دی ١٣٨٨( روز عاشورا)‌ حوالی ساعت یک بعدازظهر و در جریان اعتراضات مردمی پس از انتخابات ریاست جمهوری، در خیابان انقلاب تهران و در حوالی پل کالج از سوی نیروهای پلیس و لباس شخصی از قسمت پیشانی مورد اصابت گلوله قرار گرفته و از بالای پل به پایین انداخته و کشته شد
اعدام‌ خودسرانه » نحوه دیگر اعدام خودسرانه

خانواده او پس از ۱۴ روز جستجو در بیمارستانها و زندانها، جسد آقای کریم بیگی را در پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند
ماموران امنیتی دفن او در بهشت زهرا را مشروط به حضور فقط پدر و مادر و خواهرش کردند
سنگ قبر از سوی عده ای ناشناس شکسته شد
چند هفته پس از خاکسپاری، پدرش برای بازجویی به اطلاعات احضار شد
در حین بازداشت و درتماس های بعد از آن، خانم اکملی بطور صریح تهدید شد که اگر به تماس و ارتباط با سایر مادران جان باختگان ادامه دهد، جان دخترش نیز در خطر خواهد بود

نام در دست‌کم دو منبع مستقل یا در گزارش یک نهاد حقوق بشری ثبت شده است.

درباره‌ی این شخص اطلاعی دارید یا نکته‌ای نادرست است؟ ثبت اطلاعات