این صفحه به ۳۰ تن از کسانی اختصاص دارد که نامشان با منبع و با شهر اندیشه در استان تهران در فهرست ما آمده است. همه‌ی این ۳۰ نفر در اعتراضات کشته شده‌اند. نخستین تاریخ این صفحه ۲۹ مهر ۱۴۰۱ است با یک نام، و ۲۹ نام دیگر همه از سال ۱۴۰۴اند؛ آخرین تاریخ این صفحه ۲۷ دی ۱۴۰۴ است.
دو شب دی
روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ با ۱۱ نام سنگین‌ترین روز اندیشه است و ۱۹ دی ۱۴۰۴ با ۷ نام پس از آن می‌آید. کم‌سن‌ترین فرد این صفحه ۱۷ ساله و مسن‌ترین ۶۵ ساله بود و میانه‌ی سن‌ها ۳۴ سال است. ۱ نفر زیر ۱۸ سال داشت. در منابع این صفحه برای هیچ‌کس به‌روشنی نوشته نشده که زن بوده است، هرچند در میان نام‌ها زنی چون ندا قاسمی هست؛ این شمار تنها آن چیزی است که داده‌های منابع ثبت کرده‌اند.
برخی از کسانی که با شهر اندیشه در این فهرست آمده‌اند، به گفته‌ی منابع در جای دیگری کشته شدند: یکی در هفت‌حوض تهران، یکی در اشرفیه اصفهانی و یکی در اعتراضات شهریار. دیگران در فازهای شهرک اندیشه جان باختند.
شهرک اندیشه
ندا قاسمی ۳۴ ساله، فروشنده‌ی فروشگاه «افق کوروش»، در کودکی مادرش و در پانزده‌سالگی پدرش را از دست داده بود. به گفته‌ی منبع، دخترش اکنون درست در همان سن مادرش را از دست داده است. او پنج‌شنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در شهرک اندیشه با دو گلوله‌ی جنگی از پشت سر کشته شد و روز بعد در ابهر کنار مزار پدرش به خاک سپرده شد. بر سنگ مزارش نوشته‌اند: «تا جایی که یادمه این خاک همیشه ندا می‌داد یه روز خوب میاد.»
علیرضا سلمانی ۲۷ ساله، که سربازی رفته، دانشگاه را تمام کرده و مدرک مهندسی داشت، در همان شب در فاز یک شهرک اندیشه با چهار گلوله‌ی جنگی هدف قرار گرفت. به گفته‌ی منبع خانواده‌اش برای یافتن پیکرش در سردخانه‌ی کهریزک میان کیسه‌های بسیاری جست‌وجو کردند. علیرضا مقدسی نیکو ۲۱ ساله، دانشجوی آی‌تی دانشگاه سمنان و قهرمان کیک‌بوکسینگ، پیش از رسیدن به بیمارستان جان داد. سید میلاد حسینی، کرد یارسان از کرند دالاهو که جوشکاری آرگون آموخته بود، با گلوله‌ی جنگی و ساچمه کشته شد؛ منابع سن او را ۱۸ یا ۲۷ سال نوشته‌اند.
علی ایمانی ۶۵ ساله، پدر دو فرزند و مسن‌ترین نام این صفحه، جمعه ۱۹ دی در فاز ۳ شهرک اندیشه، در خیابان فردوسی نبش رودکی، با گلوله‌ی جنگی به پشت و پهلو کشته شد. پیکرش در میان کیسه‌های سیاه پزشکی قانونی کهریزک پیدا شد.
اهالی اندیشه در جاهای دیگر
پوریا غلامعلی ۳۲ ساله در صنف کامپیوتر در پاساژ علاءالدین کار می‌کرد و طبیعت‌گردی را دوست داشت. او شامگاه ۱۸ دی نزدیک میدان هفت‌حوض تهران با شلیک به قلب و سر کشته شد و پیکرش در حیاط بیمارستان الغدیر رها شد؛ خانواده‌اش دو روز بعد خبردار شدند. محمد جمشیدی، بوکسور سابق و مربی بوکس در دهکده‌ی المپیک و پدر دو فرزند ۸ و ۱۳ ساله، در اشرفیه اصفهانی تهران با دو گلوله کشته شد. معین بصیری ۲۱ ساله، دانشجوی روانشناسی که آرایشگاهی را اداره می‌کرد و هوادار پرسپولیس و رئال مادرید بود، در اعتراضات شهریار جان باخت. از او نقل شده است: «بابا ما جوانی نداریم، باید یک اتفاقی بیفتد تا رها بشویم.»
درباره‌ی منابع و ناتمام بودن این فهرست
این ۳۰ نام همه‌ی جاویدنامان اندیشه نیستند؛ شمار واقعی بیشتر است و ما تنها نامی را ثبت می‌کنیم که منبعی برای آن داریم. بیشترین سهم منابع این صفحه را هرانا با ۲۴ مورد و ایران اینترنشنال با ۲۲ مورد دارند؛ پس از آن وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۱۰ و ایران‌وایر با ۸ مورد آمده‌اند. ۴ نام نیز در فهرستی آمده است که دفتر ریاست‌جمهوری در ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ منتشر کرد. هر نام دست‌کم یک منبع دارد، ولی برخی تنها یکی. برای ۹ نفر شرحی از زندگی در دست است. اگر یکی از جاویدنامان شهرک اندیشه را می‌شناختید، خاطره یا اصلاح خود را برای ما بفرستید.