این صفحه یاد ۹۹ ورزشکار را نگه می‌دارد؛ فوتبالیست‌ها، کشتی‌گیران، بدنسازان، بوکسورها و کوهنوردانی که منابع، در شرح زندگی‌شان، از ورزششان گفته‌اند. نخستین تاریخ این صفحه ۶ خرداد ۱۳۹۴ است و آخرین آن ۲۲ مهر ۱۴۰۵. ۸۵ نفر از آنان در اعتراضات کشته شدند و ۷ نفر اعدام شدند. ۲ نفر در بازداشت جان باختند و یک نفر به دست نیروهای حکومتی کشته شد. درباره‌ی چهار ورزشکار دیگر پرونده هنوز باز است: یکی حکم اعدامش تأیید شده، یکی به اعدام محکوم شده و دو نفر با اتهامی روبه‌رو هستند که مجازات آن اعدام است.
زمین بازی و خیابان
۸۲ نام از این ۹۹ نام به سال ۱۴۰۴ تعلق دارد؛ ۳۳ ورزشکار در ۱۸ دی ۱۴۰۴ و ۲۳ ورزشکار در ۱۹ دی ۱۴۰۴ کشته شدند. سال ۱۴۰۱، ۷ نام و سال ۱۴۰۵، ۵ نام دارد. تهران با ۱۷ نام، کرج با ۱۱، و مشهد و اصفهان هر کدام با ۶ نام بیشترین سهم را دارند. سن‌ها از ۱۵ تا ۵۰ سال است و میانه‌ی آن ۲۵ سال. ۱۳ نفر زیر ۱۸ سال بوده‌اند و منابع درباره‌ی ۶ نفر نوشته‌اند که زن بوده‌اند. برای ۹۳ نفر شرحی از زندگی در دست است.
قهرمانان
مسعود ذات‌پرور ۳۹ ساله، به نوشته‌ی منابع قهرمان دو دوره‌ی فیزیک کلاسیک جهان، در ۱۸ دی ۱۴۰۴ در رشت کشته شد. پدرش، دکتر مجید ذات‌پرور، پیشکسوت وزنه‌برداری و پرورش اندام، پس از مرگ پسرش بر اثر سکته‌ی قلبی درگذشت. از مسعود این جمله مانده است: «صدایی که ۴۰ سال خفه شده، باید فریاد زده شود». عرشیا براری ۲۵ ساله، قهرمان ملی فیتنس و قهرمان بین‌المللی کیوکوشین، در همان روز در زنجان با گلوله‌ی جنگی به کلیه کشته شد. مجتبی ترشیزحاجیکلائی ۴۷ ساله، بازیکن پیشین نساجی و تراکتور و پدر دو دختر، به نوشته‌ی منبع بدنش را سپر همسرش، آرزو مدنی، کرد؛ او «جان داد تا همسرش زنده بماند».
جوان‌ترها
ریبین مرادی ۱۷ ساله، بازیکن تیم نوجوانان سایپا که در شنا و کشتی هم فعال بود، در ۱۸ دی از پشت و از فاصله‌ی نزدیک هدف قرار گرفت. محمدرضا کرمی ۱۶ ساله، بوکسور اهل ملکشاهی، در ۱۳ دی ۱۴۰۴ زخمی شد و پس از چهار روز بستری جان داد. پوریا حمزه‌ای ۲۰ ساله، بدنساز و فوتبالیست در اصفهان، که چند شیفت کار کرده بود تا خودرویی بخرد، پیش از بیرون رفتن به مادرش گفته بود «می‌روم که آینده‌ای بهتر بسازم برای خودم و برای ایران». زهرا آزادپور ۲۷ ساله، بازیکن تیم فوتبال زنان «مهرگان پردیس» و کوهنوردی که دماوند را فتح کرده بود، در ۱۹ دی در کرج کشته شد.
کمک به زخمی‌ها
حمید مهدوی ۳۸ ساله، آتش‌نشان و ورزشکار شناخته‌شده‌ی مشهد، که ویدیویی از او در حال بر دوش کشیدن یک زخمی بازتاب گسترده داشت، شامگاه ۱۸ دی هنگام کمک به معترضان مجروح گلوله به گلویش خورد. محمد رادمان نیا ۲۹ ساله، که زخمی‌ها را به خانه می‌برد تا پانسمانشان کند، در ۱۹ دی در نظام‌آباد تهران، وقتی برای کمک به دختری مجروح رفته بود، کشته شد.
اعدام‌شدگان
منصور آروند ۳۹ ساله، قهرمان ورزشی سرشناس مهاباد که از سال ۱۳۸۱ باشگاه بدنسازی «جوانمردان» را گردانده بود و جوانان را رایگان می‌پذیرفت تا از اعتیاد دور بمانند، در ۶ خرداد ۱۳۹۴ مخفیانه اعدام شد؛ نخستین نام این صفحه. صالح محمدی ۱۹ ساله، کشتی‌گیر و دارنده‌ی مدال برنز جام بین‌المللی سایتی‌یف با دوبنده‌ی تیم ملی، در ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در قم همراه دو نفر دیگر اعدام شد. او اتهام «قتل عمد» را انکار کرده و گفته بود اقرارها زیر فشار گرفته شده است. این اتهام‌ها روایت مقامات است، نه حکمی بر گناه.
منابع و ناتمامی
این ۹۹ نام همه‌ی ورزشکارانی نیست که جان باخته‌اند؛ تنها کسانی را در بر دارد که منابع از ورزششان گفته‌اند. منابع اصلی وب‌سایت کانون حقوق بشر ایران با ۷۹ مورد، ایران اینترنشنال با ۶۹، هرانا با ۶۸، ایران اینترنشنال (انگلیسی) با ۶۳، وب‌سایت ایران اینترنشنال با ۴۷، ویکی‌پدیای فارسی با ۳۶، وب‌سایت ایندیپندنت فارسی با ۳۳، ایندیپندنت فارسی و وب‌سایت ایران اینترنشنال هر کدام با ۲۸ و کیهان لندن با ۲۳ مورد هستند. اگر هم‌تیمی، مربی یا شاگرد یکی از این ورزشکاران بودید، خاطره یا تصحیح خود را برای ما بفرستید.