این صفحه یاد جاویدنامان استان لرستان را نگه می‌دارد و نام کسانی از این استان را که هنوز در خطر اعدام هستند. در این فهرست ۲۶۳ نام آمده است، از ۱۷ دی ۱۳۸۹ تا ۱۵ مهر ۱۴۰۵. خرم‌آباد با ۱۴۶ نام بیشترین سهم را دارد؛ پس از آن بروجرد با ۵۸، الیگودرز با ۴۳ و ازنا با ۱۰ نام می‌آیند. دلفان ۲ نام دارد و کوهدشت و پلدختر هر کدام یک نام.
سرنوشت‌ها و سال‌ها
از این ۲۶۳ نفر، ۱۷۷ نفر اعدام شده‌اند و ۷۹ نفر در اعتراضات کشته شده‌اند. ۳ نفر در بازداشت جان باختند و ۲ نفر به دست نیروهای حکومتی کشته شدند. ۲ نفر در خطر اجرای حکم اعدام هستند. میانه‌ی سنی ۳۳ سال است؛ جوان‌ترین ۱۵ ساله و مسن‌ترین ۶۰ ساله بود. ۱۲ نفر زیر ۱۸ سال داشتند و ۲۹ زن در این فهرست هستند.
سال ۱۴۰۴ با ۱۵۵ نام بیش از نیمی از کل این صفحه را در بر می‌گیرد. سنگین‌ترین روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ است با ۲۴ نام. اما در لرستان یک هفته پیش‌تر هم جان‌هایی گرفته شده بود: ۱۱ دی ۱۴۰۴ با ۱۰ نام دومین روز سنگین است. روز ۱۸ بهمن ۱۴۰۴ با ۴ نام نیز در آن سال است. پیش از آن، سال ۱۳۹۶ با ۱۵ نام و روزهای ۵ دی ۱۳۹۴ و ۲۴ تیر ۱۳۹۶ هر کدام با ۳ نام، و سال‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ با ۱۸ و ۱۷ نام سنگین‌اند.
۱۱ دی ۱۴۰۴ در ازنا
احمدرضا امانی ۲۸ ساله، دانش‌آموخته‌ی حقوق دانشگاه یزد، کارآموز وکالت بود و در آزمون کانون وکلای یزد در سال ۱۴۰۳ رتبه‌ی نخست سهمیه‌ی خود را گرفته بود. او در اعتراضات ازنا با گلوله‌ی مستقیم کشته شد. شایان اسدالهی ۲۸ ساله آرایشگری بود که پس از مرگ پدرش تنها نان‌آور مادر و خواهرش شده بود؛ دوستانش او را هوادار پرشور پرسپولیس می‌دانستند. او با گلوله‌ی جنگی به شکم کشته شد و به گفته‌ی منبع، پیکرش پنج روز نگه داشته شد.
رضا مرادی ۱۷ ساله، فرزند اول یک خانواده‌ی کارگری از طایفه‌ی عبدالوند، مدرسه را رها کرده بود و شاگرد صافکار و نقاش بود. در همان روز مقابل کلانتری مرکزی ازنا دو گلوله به سر و پهلویش خورد و صبح ۱۵ دی در بیمارستانی در الیگودرز جان داد. منبعی درباره‌ی انگیزه‌اش تنها گفت: «بدبختی، نداری و گرانی.» او بامداد ۱۶ دی بی‌حضور خانواده به خاک سپرده شد.
خرم‌آباد و بروجرد
محمد طاها سپهوند ۱۶ ساله، دانش‌آموز کلاس نهم، دوست داشت «آدم معروفی» شود. به گفته‌ی منبع، او همیشه می‌گفت: «بمیری به‌نام، اما نمانی به ننگ!» او در ۱۹ دی ۱۴۰۴ در خیابان ناصر خسرو خرم‌آباد نخست با ساچمه از پا انداخته شد و سپس با گلوله‌ی جنگی به سینه کشته شد. مصیب نظامی ۳۲ ساله، کشاورز و کارگر در بروجرد، با مادر سالخورده و خواهرش زندگی می‌کرد و خرج آنان را می‌داد؛ اطرافیانش او را جوانی «شریف، آگاه و خانواده‌دوست» توصیف کرده‌اند. او در ۱۸ دی زخمی شد و به گفته‌ی منبع، در بیمارستان با «تیر خلاص» به قلبش کشته شد. برادرش کنار مزار گفت: «من برادرم را به ایران هدیه کردم».
یک اعدام
مهدی رنج‌کش ۲۵ ساله، به گفته‌ی منبع، «دارای معلولیت جسمی و ذهنی و تحت پوشش سازمان بهزیستی بود». او پنج سال بی‌دارو و خدمات پزشکی در زندان پارسیلون خرم‌آباد ماند و روز پیش از اعدام در پیامی ویدیویی از سازمان‌های حقوق بشری کمک خواست. او در دی ۱۳۹۴ در همان زندان اعدام شد.
درباره‌ی این فهرست
فهرست جاویدنامان استان لرستان کامل نیست. شمار واقعی کشته‌شدگان و اعدام‌شدگان خرم‌آباد، بروجرد، الیگودرز و ازنا بیشتر است و ما تنها نامی را ثبت می‌کنیم که منبع دارد. بیشترین سهم از کانون حقوق بشر ایران با ۱۲۱ مورد است؛ پس از آن هرانا با ۵۶، بنیاد عبدالرحمن برومند با ۵۳ و هرانا با ۵۱ مورد آمده‌اند. هر نام لرستانی این صفحه دست‌کم یک منبع دارد، ولی برخی تنها یکی. برای ۲۵ نفر شرحی از زندگی در دست است. اگر یکی از این ۲۶۳ نفر را می‌شناختید، خاطره یا اصلاح خود را با ما در میان بگذارید.