شیرین علیزاده خوانساری

با نام شیرین علیزاده نیز شناخته می‌شد

۳۶ ساله · استان مازندران

۳۱ شهریور ۱۴۰۱ در اعتراضات کشته شد

زندگی

خانم علیزاده، طراح و گرافیست بود و سال‌ها به عنوان کارمند در یک صندوق قرض‌الحسنه اشتغال داشت.

به گفته نزدیکانش شعار زن، زندگی، آزادی در زندگی خانم علیزاده جریان داشت.
به حجاب اجباری اعتقادی نداشت، مستقل بود و برای همه آرزوی آزادی و خوشحالی داشت.
خانم علیزاده زنی شاد، خونگرم و پرانرژی بود که اطرافیانش او را به عنوان فردی عاشق زندگی و موسیقی می‌شناختند.
نوازنده تنبک و علاقه‌مند به رقص، به برابری زن و مرد اعتقاد داشت
در امور خیر هم حضور فعال داشت و آرزوی آزادی ایران را در دل می‌پروراند.
عشق به همسر و تنها پسرش برایش در اولویت قرار داشت و خانواده از ارکان اصلی زندگی‌اش بود.

«ما نمی‌خواهیم نان در خون فرزندمان بزنیم.»— خانواده خانم علیزاده

حین فیلمبرداری از یک تجمع اعتراضی، به ضرب گلوله جنگی اسلحه نیروهای امنیتی کشته شد.
در همین حین از سوی نیروهای امنیتی گلوله‌ای به خودرو آنها شلیک شد و به صورت خانم علیزاده اصابت کرد.
شلیک خودسرانه » سلاح گرم/ تهاجمی » از فاصله نزدیک

نیروهای امنیتی تا سه روز پیکر خانم علیزاده را به خانواده تحویل ندادند
پس از اخذ تعهد کتبی از بستگان خانم علیزاده مبنی بر«رسانه‌ای نشدن علت مرگ» و با درخواست اینکه بگویند «او تصادف کرده»
همسر خانم علیزاده تهدید شد که در صورت سر و صدا، او را با گونی خواهند برد.
چند تن از جمله مادر و عموی خانم علیزاده مورد اصابت گلوله ساچمه‌ای قرار گرفتند.
ماموران امنیتی از خانواده خواستند با خبرگزاری فارس، نهاد وابسته به حکومت مصاحبه کنند تا آنها خانم علیزاده را «شهیده» ثبت کنند.
در حالی که بر سر مزار وی حاضر شده بود توسط ماموران امنیتی دستگیر و به زندان دستگرد اصفهان منتقل شد.
نیروهای امنیتی خانم نسرین علیزاده، خواهر خانم علیزاده را در تاریخ یکم شهریور ۱۴۰۲به دلیل دادخواهی قتل خواهرش و اعتراض به بازداشت آقای وزیری، در منزلش بازداشت کردند.
دستگاه قضایی استان مازندران با وجود شکایت خانواده خانم علیزاده به پرونده قتل او رسیدگی نکرد.

نام در دست‌کم دو منبع مستقل یا در گزارش یک نهاد حقوق بشری ثبت شده است.

درباره‌ی این شخص اطلاعی دارید یا نکته‌ای نادرست است؟ ثبت اطلاعات